De webpagina Hulpwijzer – sociale veiligheid gaat uit van drie scenario’s: je hebt een klacht, je wilt ongewenst gedrag melden of er is een klacht tegen jezelf ingediend. Medendorp: ‘Uit gesprekken en evaluaties bleek steeds weer dat er behoefte was aan een centrale plek voor meldingen rond sociaal onveilige situaties, ook vanuit het CvB. We hebben vertrouwenspersonen, een ombudsfunctionaris en allerlei hulpstructuren, maar bij wie moet je zijn in jouw specifieke geval en hoe kom je er überhaupt terecht? Dat maakt deze structuur duidelijker.’
Gebruik moet zo simpel mogelijk zijn, geeft Medendorp aan. ‘We hebben een beslisboom opgesteld. Aan de hand van maximaal vijf vragen word je op een empathische manier naar de juiste contactpersoon geleid.’
Anonimiteit
Ook kunnen mensen in sommige gevallen anoniem melding maken. ‘Dat hebben we ingesteld omdat het voor velen best een drempel is om dit te doen. Ze zien dat er iets mis is, een misdraging, pesterijen, of discriminatie, willen dat er iets aan gedaan wordt, maar durven het niet te melden omdat ze bang zijn dat ze er zelf op aangekeken worden. Dat hopen we nu weg te nemen.’ Tegelijk is er aandacht voor de kant van diegenen die ergens van beschuldigd worden: ‘Vaak zijn beschuldigden zich van geen kwaad bewust. Dat kan heel eenzaam zijn. Ook dan moet je hulp en bijstand kunnen krijgen.’
Een klein punt van kritiek, erkent ook Medendorp zelf, is dat het weer een laag bovenop de bestaande meldstructuur is, waar uiteindelijk niet de interne problemen zelf mee zijn opgelost. ‘Daarbij ligt hiermee nog steeds de verantwoordelijkheid bij het slachtoffer om de eerste stap te zetten en melding te maken. Maar we maken de stap nu zo klein mogelijk.’
