‘Ik leer de geheime zender op vrijdag steeds meer waarderen’

| Rense Kuipers

We werken bijna iedere dag samen, maar hoe goed kennen we de collega’s nu echt? U-Today zet het ondersteunend en beheerspersoneel in deze rubriek ‘On the Spot’. Dit keer is de beurt aan Wieteke van der Stelt (30), logistiek medewerker bij de postkamer.

Hoe lang werk je hier?

‘Officieel pas sinds april in dienst, al ben ik hier in november begonnen vanuit een uitzendbureau. Hiervoor heb ik altijd in de retail gewerkt, voor het laatst als assistent storemanager bij TK MAXX. Daarvoor werkte in onder andere bij de Flying Tiger als storemanager, het Douwe Egberts Café en Bauhaus.’

Hoe bevalt het op de UT?

‘Dit is serieus het beste dat ik sinds lange tijd meemaak, misschien wel ooit. De sfeer onder collega’s is ontzettend leuk, ook de harde humor die we onderling hebben. Een beetje zoals in de Bauhaus. Daar ga ik lekker in mee, als enige vrouw hier bij de postkamer. Op vrijdagmiddag zet collega Niek altijd de geheime zender erop. Even wennen, maar ik leer het steeds meer waarderen.’

Hoe ziet een werkdag er voor je uit?

‘Ik ben verantwoordelijk voor de verwerking van post en pakketten, inclusief het rondbrengen. Dat doen meerdere collega’s trouwens. Ik begon hier toen we net kampten met personeelstekorten en allerlei kostenbesparingen en weet nog dat de pakketten hoog opgestapeld stonden. Gelukkig is het nu wat relaxter. Het is leuk werk, maar ook belangrijk: zolang wij ervoor zorgen dat mensen hun post en pakketten krijgen – van laptops tot 3D-printers tot chemicaliën – kan het onderwijs en onderzoek zonder oponthoud doorgaan.’

Je zal de UT al goed hebben leren kennen door je werk?

‘Nou, ik woon op Twekkelerveld, dus ik kwam hier al regelmatig tijdens hardlooprondjes. Ik vond de campus altijd een doolhof, al kende ik al wel het gebied rond de Bastille en het Sportcentrum goed. Nu heb ik de UT al een stuk beter én op een heel andere manier leren kennen.’

Waar haal je naast je werk plezier uit?

‘Ik vind Hyrox ontzettend leuk! Ik was nooit heel sportief, mijn zus wel. Ze is ook sportdiëtiste. Als zij wedstrijden had ging ik vaak mee als support. Een paar jaar geleden, toen ze meedeed aan een Hyrox in Rotterdam, daagde iemand me uit om ook eens mee te doen. Inmiddels heb ik negen Hyrox-deelnames op mijn naam. De laatste was in schaatshal Thialf, deze maand nog, samen met mijn zus. Ik heb toch zes seconden van mijn persoonlijk record afgehaald. Misschien dat deelname aan de Batavierenrace met het team van CFM die week ervoor heeft geholpen. Het hardlopen ging in ieder geval een stuk sneller.’

Kun je deze sporthype verklaren?

‘Voor mezelf merk ik gewoon dat het een kick geeft om jezelf elke keer te verbeteren. Direct na deelname denk je echt: dit was zo zwaar, dit doe ik nooit meer. Maar dat zakt heel snel weg. Dat stukje jezelf pushen om steeds beter te worden is gewoon heel gaaf. Het klopt dat de sport de afgelopen jaren enorm geëxplodeerd is. Ergens is het ook  jammer, het is soms alsof je moet vechten om een concertkaartje te bemachtigen.’

En naast Hyrox?

‘Veel andere sporten zoals hardlopen en afspreken met vrienden om wat te drinken, of een concert te bezoeken.’

Naar wat voor artiesten luister je graag?

‘Wat meer in de indie en alternative hoek. Eighties, nineties, zeroes of later, met bands als Franz Ferdinand, Arctic Monkeys, Editors. Ik zou nog naar een concert van Pearl Jam gaan, maar dat ging helaas niet door.’

Heb je al vakantieplannen voor de zomer?

‘Nee, nog niks. Vliegen doe ik sowieso niet vanwege vliegangst. En ik ben single, dus ik ben de afgelopen jaren alleen per trein naar Italië, Kroatië, de Côte d’Azur en Barcelona geweest. Voor komende zomer heb ik geen plannen. Ik heb ook net geïnvesteerd in een flinke tatoeage op mijn rug. Dus ik ga even sparen.’

Over je tatoeages gesproken, hoe is je interesse daarin ontstaan?

‘Ja eigenlijk wel gek… Niemand in mijn familie heeft tatoeages of piercings. Mijn zus heeft er zelfs een hekel aan. Het begon op mijn twaalfde, toen ik fan was van de band Tokio Hotel. Toen kwam mijn gothicfase. Je weet wel, met zwart haar en zo. Zodoende.’

Tot slot, staat er nog iets op je bucketlist?

‘Eigenlijk niet, nu ik erover nadenk. De periode voordat ik hier begon te werken zat ik niet zo lekker in m’n vel. Nu heb ik voor het eerst in lange tijd het gevoel dat het best wel goed gaat in m’n leven. Ik voel me fit en gezond, ik heb een baan die ik zo leuk vind dat ik dit zeker de komende jaren wil blijven doen… Misschien als ik nog een leuk iemand tegenkom, dat we samen in een camper weg kunnen. Maar ook dat zie ik allemaal wel. Voor nu heb ik helemaal niet zoveel te wensen.’

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.