Aanpakkerij

| Jenna Zaagsma

Jenna Zaagsma (23) is masterstudent biomedische technologie en educatie in de bètawetenschappen. In haar vrije tijd is ze te vinden bij studentenscouting Radix en vechtsportvereniging Arashi. Ze schrijft over haar belevenissen en wat haar bezighoudt op en rondom de campus.

Photo by: RIKKERT HARINK

Audentis, Taste, Alpha en AEGEE hebben in drie werkdagen de L uit de Plakkerij geboend.

Drie werkdagen. Op een universiteit. Ik wist niet dat dat überhaupt kon.

Het Pinksterweekend zal ongetwijfeld één grote aanpakkerij zijn geweest. Daar zal het niet aan liggen. Maar de verenigingen moesten de problemen oplossen met de beheerderscommissie, waarin onder andere de Student Union zit. En mijn vertrouwen in de daadkracht van de Student Union is ergens rond 2024 overleden.

Binnen studentenscouting Radix heeft de Student Union namelijk de eer van het langstlopende actiepunt dat ik ooit heb meegemaakt. Al meer dan zes jaar wachten we op een officiële verenigingsvlag. Die zou al meerdere keren geregeld moeten zijn, maar inmiddels mogen ze van mij ook gewoon een rode op de Promenade hijsen.

Ondertussen slaagde de Student Union er wel in om onze erkenning in te trekken, vooral omdat ze die kwijt waren geraakt. Dat we als Radix ooit uitzonderingen hadden gekregen, leverde vervolgens weer maanden aan mails, afspraken en bestuurlijk pingpongen op.  

Bij het tekenen van het nieuwe contract waren ze me uiteindelijk zó zat dat ik alweer buiten stond voordat mijn thee voldoende was afgekoeld. Voor de Bastille heb ik hem toen maar opgedronken. De beker staat tegenwoordig te pronken op onze blokhut.

Dus vergeef me mijn verbazing.

Want als kleine verenigingen maanden of jaren moeten wachten op een vlag, erkenning of simpel antwoord, hoe lukt het dan om een pand met geblokkeerde nooduitgangen, brandonveiligheid, gebrekkige hygiëne en problemen met elektrische aansluitingen in één Pinksterweekend weer bestuurlijk toonbaar te krijgen?

Misschien helpt het dat 80 procent van het huidige Student Union-bestuur zelf lid is van Taste of Audentis. Dat hoeft geen bewuste voortrekkerij te zijn, maar geeft toch een ongemakkelijk gevoel.

Want voor een bestuur dat maandelijks meer dan duizend euro vergoeding ontvangt, zou het fijn zijn als kleine verenigingen soms het gevoel krijgen dat de Student Union er óók voor hen is.

Aanpakkerij blijkt dus mogelijk. Nu nog voor iedereen.   

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.