‘Je kunt hier doorgroeien, dat is het mooie van de UT’

| Jelle Posthuma

We werken bijna iedere dag met ze samen, maar hoe goed kennen we de collega’s nu echt? U-Today is benieuwd naar de persoonlijke verhalen achter het ondersteunend- en beheerspersoneel en zet ze in deze rubriek ‘On the spot’. Aan het woord is HR-manager diensten Netty Kollen (55).

Photo by: Frans Nikkels

Wat doet een HR-manager zoal?

‘Het is heel divers. Samen met drie HR-managers/adviseurs, drie HR-assistenten en een trainee zorgen we voor de instroom, doorstroom en uitstroom van medewerkers bij acht verschillende stafdiensten. Bij de instroom moet je denken aan het schrijven van wervende vacatureteksten, het selectieproces en het regelen van de arbeidsvoorwaarden. Bij de doorstroom gaat het onder andere over ontwikkeling, mobiliteit en inzetbaarheid van medewerkers. En als laatste, bij de uitstroom, is het belangrijk dat een medewerker zo goed mogelijk vertrekt. We willen ervoor zorgen dat ze ook na hun loopbaan op de universiteit ambassadeurs van de UT blijven. Verder zitten we in verschillende projectteams voor de ontwikkeling van beleid op het gebied van wellbeing, leiderschap, diversiteit en strategische personeelsplanning. Ook de invoering van een nieuw systeem voor werving en selectie (ATS) en een nieuw HR-systeem (AFAS) houdt ons op dit moment bezig. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Kortom, de agenda is goed gevuld.’  

Ga je nog altijd met plezier naar je werk?

‘Jazeker. Je kunt hier doorgroeien, dat vind ik het mooie van de UT. De kansen die je krijgt, zijn uniek. Ik ben in ’97 begonnen als HR-assistent bij bestuurskunde. Via de centrale dienst HR, de faculteit chemische technologie, de faculteit construerende en technische wetenschappen en het Facilitair Bedrijf ben ik uiteindelijk terechtgekomen in de Spiegel als HR-manager voor de stafdiensten. Aan het begin van dit traject kreeg ik van de UT de kans een hbo opleiding HRM te volgen. Het was (en is) hard werken, maar altijd met plezier. De UT is een prachtige organisatie.’

Verliefd, verloofd, getrouwd?

‘In een latrelatie met Bert. Hij woont in Enschede en ik in Hengelo. Laura en Robin zijn mijn twee kinderen. Laura werkt als verpleegkundige en Robin studeert technische bedrijfskunde aan de UT. Hij was in 2015 technisch manager bij het Solar Team Twente. We leefden als familie ontzettend mee toen het team aan het racen was in de Australische outback. Midden in de nacht volgden we via een GPS-systeem de auto’s en appten we als familie met elkaar. Al met al een prachtige ervaring voor hem.’

Ben je geboren en getogen in Hengelo?

‘Ja. Mijn ouders komen weliswaar uit Enschede, maar ik woon al mijn hele leven in Hengelo waar mijn vader bij Thales werkte. Sinds mijn relatie met Bert, merk ik dat Enschede steeds meer als thuis begint te voelen. Hij woont op loopafstand van het centrum. Vooral zomerdag is het daar in het weekend goed toeven. Mijn broer en zus wonen ook in Twente. Zij zijn een tijdje uitgewaaierd over Nederland, maar uiteindelijk weer teruggekomen. Hoewel het hier prima bevalt, is het niet zo dat ik per se in Twente wil blijven. Als ik in Amersfoort of Amsterdam ben, vermaak ik mij ook prima. Ik kan op veel plekken aarden.’

Wat doe je graag ter ontspanning?

‘Ik doe aan spinning in de sportschool. Helaas niet op de UT, want de tijden komen niet zo goed uit met mijn werk. Verder gaan Bert en ik regelmatig uit in de stad: een hapje eten, naar de bioscoop of een bezoek aan het theater. Ook wandelen en fietsen we graag. Een aantal collega’s op de UT zijn inmiddels vriendinnen geworden. Met hen op stap gaan, is ook altijd leuk.’

Welke film heeft impact op je gemaakt?

‘Als we naar de bioscoop gaan, is dat meestal naar Concordia in Enschede of het Filmhuis in Hengelo. De Italiaanse film Perfetti sconosciuti is mij bijgebleven. Het gaat over een groep vrienden die één keer per maand samen eten. Ze leggen hun mobieltjes op tafel en alles wat daarop binnenkomt, delen ze met elkaar. Het blijkt dat ze elkaar toch minder goed kennen dan gedacht. Italië is sowieso een prachtig land. Ik houd van de natuur, de gastvrijheid en het temperament van de mensen. Ze zijn vriendelijk en als je een beetje Italiaans spreekt heb je al snel contact. De volgende reis naar Italië staat alweer op de planning. In juni vliegen we naar Rome. Vanaf daar rijden we met een auto naar de Amalfikust.’

Waar heb je eigenlijk een hekel aan?

‘Als je ergens lang en hard aan werkt, en het vervolgens toch fout gaat. Daar kan ik niet tegen. Het is een vorm van perfectionisme. Neem een vacaturetekst. Als er een fout in staat, vind ik dat héél pijnlijk.’

Als je collegevoorzitter zou zijn voor een dag, wat zou je veranderen?

‘Ik zou alle UT-medewerkers uitnodigen voor de theatervoorstelling Mindlab, die begin deze maand in première ging. Deze voorstelling gaat over de integriteitsaspecten die mensen tegenkomen tijdens het werken aan een universiteit. Mindlab maakt echt indruk. Je gaat na afloop met elkaar in gesprek over de voorstelling en over wat je misschien zelf hebt meegemaakt. Wellicht zorgt het, waar nodig, voor een verbetering in hoe we met elkaar omgaan.’

Tot slot. Staat er nog iets op je bucketlist?

‘Ik wil graag nog meer van de wereld zien en samen met Bert lange reizen maken naar Australië en Zuid-Amerika. Maar eerst staat voor volgend jaar een reis naar Sint-Petersburg op de agenda.’