Wie gek is op jazz, heeft op de UT genoeg te kiezen, weten bestuursleden en UT-studenten Lucas Hillen, Lars van Emmerik en Hilko Jongsma. Vier keer per jaar speelt ‘hun’ UTmost Bigband in De Vestingbar tijdens een zelfgeorganiseerd jazzcafé, naast nog allerhande losse optredens.
Far East en Stubiba
Hoe lang de bigband al bestaat? Ze kijken elkaar aan. Toetsenist en penningmeester Emmerik weet te vertellen dat zij in ieder geval het 41e bestuur zijn, maar volgens bassist en secretaris Jongsma zegt dat niet alles. Hij weet dat Far East Jazz Orchestra en Stubiba voorlopers waren. ‘Zeer waarschijnlijk zijn we de oudste studentenbigband van Europa.’ Maar hoe oud precies, dat weet dus niemand.
Muzikaal wendbaar
Hoe het ook zij, UTmost bestaat (momenteel) uit een bigband en een combo. De bigband bestaat uit zo’n dertig leden. ‘Een combo is de ‘uitgeklede’ versie van een bigband’, legt Jongsma uit. ‘Daarin zit de kern van bas, drums, toetsen en zang plus eventueel nog vier blazers uit de blaassectie. Met zo’n combo ben je net iets muzikaal wendbaarder dan met een hele bigbandbezetting en kun je dus kleinere nummers spelen. Funk, soul, popnummers, en mooie ballads.’
Ledenwerving
Zo’n volle bezetting is essentieel voor het kenmerkende, brede bigbandgeluid. Daarom is het is elk collegejaar weer spannend hoe de bezetting eruitziet. Afgelopen zomer stroomden heel wat leden af omdat zij waren afgestudeerd. ‘Op één na gaat bijvoorbeeld onze hele sax-sectie weg,’ zegt Hillen. En ook in andere onderdelen wordt de spoeling de komende tijd dun. Daarom zetten ze vol in op ledenwerving.
Hoe word je UTmoster? Volgens de heren is dat niet zo moeilijk. ‘Direct na de Kick-In houden we een reeks open repetities. Diegenen die willen, kunnen komen sfeerproeven en meespelen.’
Bigband en breakdance
Een ander belangrijk moment is inmiddels geweest: ‘Tijdens de Kick-In kunnen potentiële nieuwe leden ons alvast zien en horen.’ Uit het vorige introductieoptreden ontstond trouwens een mooi samenwerkingsproject, weet Hillen te vertellen. ‘De breakdancers van Break-Even moesten na ons het podium op. Sommigen begonnen al wat warm te draaien terwijl wij nog speelden. Onze dirigent Paul (Rademaker, red.) is wel van de gekke dingen, dus die zag meteen een kans. Dat resulteerde in een gezamenlijk optreden. Vet was dat.’
Het gezamenlijke optreden van Break-Even en UTmost. Foto: Jonas Magneli
Solo’s
Jongsma licht verder toe wat voor gekke dingen dirigent Rademaker nog meer uithaalt. ‘Het kan maar zo zijn dat je net lekker in een solo zit en hij dan ineens de hele band laat stoppen. Dan speel je echt in je eentje. Daar moet je tegen kunnen. Het houdt je scherp en is meteen een leuke uitdaging. We pakken hem ook weleens terug hoor. Er is veel ruimte om tussendoor lekker te kloten. Dan spelen we ineens zelf iets anders dan er in de partijen staat. We combineren bijvoorbeeld Bach met The Pink Panther. Dat vindt hij alleen maar leuk. Hij laat ons heel vrij om overal onze eigen draai aan te geven.’
Waar de muzikanten het meest van genieten is de interactie met het publiek. ‘Als we mensen meekrijgen op de dansvloer of meezingen, dat geeft een kick.’
Zwembroek
Een vast pak of uniform heeft de club niet. ‘We kiezen soms een kleurencombi, bijvoorbeeld zwart met een blauw element. En dan moet je maar zien hoe je daar invulling aan geeft. We hebben weleens in onze zwembroek staan spelen.’
Maar wat speelt UTmost dan zoal? Bij het woord bigband denk je al gauw aan grote Amerikaanse namen als Frank Sinatra en Ella Fitzgerald. Als het aan Hillen ligt, krijgen die ook voorrang. ‘Ik ben wel van de klassieke swing jazz. Maar Lars is bijvoorbeeld meer van de moderne jazz.’
Zelf gaan ze niet over de muziek. Daar is een commissie voor. ‘Zij zoeken muziek bij elkaar. Maar ideeën zijn altijd welkom. Als je zelf een nummer hebt dat je graag wilt spelen, nemen ze dat mee.’
Jazzscene
Optreden doen ze vier keer per jaar tijdens hun eigen jazzcafé. Daar komen nog losse optredens bij op. ‘Sowieso spelen we rond elke tentamenperiode’, aldus Jongsma. ‘Heel groot is de jazzscene niet, maar er komen toch elke keer wel tientallen luisteraars op af.’ Vanaf vorig jaar vragen ze trouwens een kleine bijdrage als entree. Ze hopen dat dat de bezoeker niet afschrikt.
Repeteren, optreden, allemaal goed, maar is het nog een beetje gezellig bij de club? Hoe zit het met het muzikantenmotto ‘zonder drank geen klank’? Volgens het bestuur is er zeker ruimte voor gezelligheid, maar er wordt wel serieus gerepeteerd. ‘We hebben een keer per jaar een repetitieweekend waar we op locatie gaan oefenen. Daar hoort natuurlijk wel een biertje bij. Dus drank na de klank.’
