We spreken Wragg bij hem thuis, ergens in een doorsnee woonwijk in Enschede. De kleine woonkamer wordt gedomineerd door een racesimulator en een hele reeks muziekinstrumenten.
Hoe kwam je in de sport terecht?
‘Toen ik 12 jaar was gingen we eens met het gezin naar de kermis, waar een kartbaan bij was. Ik was meteen verkocht en deed het behoorlijk goed. Het kartbaanpersoneel zei dat ik talent had. Ik wilde vanaf dat moment ook weinig anders meer. Ik heb heel veel gezeurd en uiteindelijk kreeg ik mijn eerste racesimulator.’
Je bent je bewust van je toepasselijke naam?
‘O, je moest eens weten hoe vaak ik dat te horen krijg.’
Hoe ziet je gemiddelde dag eruit?
‘Ik heb drie geoptimaliseerde standaard dagindelingen die ik gedisciplineerd volg. Mijn dagen zijn gevuld van ongeveer 9 uur in de ochtend tot twaalf uur ’s avonds. Ik wissel af tussen fysieke training, sponsoren zoeken en andere administratieve regelzaken, mijn sociale mediakanalen beheren, trainen in de simulator en dan eventueel nog studeren. Voor racedagen heb ik weer een ander schema.’
Is het makkelijk om sponsoren te vinden?
‘Nee, dat is wel echt een dagelijkse strijd. Ik heb gelukkig goede resultaten tot nu toe, maar je moet je wel een beetje in de kijker weten te spelen. Een gemiddeld raceseizoen kost je zo’n 300 duizend euro, geen goedkope hobby dus. Als nieuwkomer in de sport heb ik niet de luxe van een rijke familie, zoals veel coureurs wel hebben. Daarom wil ik consistent zo goed mogelijk presteren.’
Hoe bekostig je het dan?
‘We werken veel met tech-startups voor wie het een leuke manier is om hun zichtbaarheid te vergroten onder hun doelpubliek. Ik word gratis gecoacht door een racecoach, in ruil voor reclame op de auto. Daarnaast ben ik zelf racecoach voor beginnende racers. Dat is meteen mijn businesscase en zorgt voor een basisinkomen.’
Waar hoop je op?
‘Veel mensen denken dat je automatisch naar de Formule 1 wilt als je in de racesport begint, maar dat is me te veel sterrenwerk. Ik heb de afgelopen jaren een paar podiumplekken behaald en die aandacht is dan wel even leuk, maar ik vind het ook wel fijn dat ik hier naar buiten kan lopen zonder een hele batterij aan camera’s onder mijn neus. Voor nu wil ik een solide basis in de GT Racing-wereld, zodat ik ervan kan leven.’
Hoe bereid je je voor op de race van 13 mei?
‘Ik bestudeer racevideo’s van mezelf en anderen, zit veel in de simulator. Richting de datum zelf besteed ik meer tijd aan de fysieke training en de simtraining. Meer kun je eigenlijk niet doen, want ook weer en wind spelen mee en daar valt niet echt op te oefenen. En omdat ik een one-man band ben, heb ik geen geld om alvast een plek op het circuit te claimen en testritten te maken.’
Over one-man band gesproken; van wie zijn al die instrumenten hier in huis?
‘Ook van mij. Voordat ik serieus werd met mijn raceplannen was ik hard op weg om allround beroepsmuzikant te worden, met name op piano en contrabas. Maar het begon steeds meer als verplichting te voelen. Ik speel nog elke dag. Het zorgt nu weer voor ontspanning.’
Hoe neem je dat mee in de racesport?
Hoe neem je dat mee in de racesport?'Als muzikant leer je heel gericht oefenen: je pikt één element eruit dat net niet helemaal lekker loopt. Door daar net zo lang op te oefenen tot het wél lukt kun je je hele overall performance verbeteren. Dat kan ook met racen: net die ene bocht iets anders aansnijden, daar iets gas bij of juist terug…’
De studie is dus eigenlijk bijzaak…
‘In zekere zin wel, maar ik steek er toch behoorlijk wat van op. Het draait allemaal om ondernemerschap en het aanscherpen van businesscases. Zeker op het gebied van marketing helpt mijn studie me enorm. Al het geleerde kan ik toepassen in mijn eigen praktijk in de racesport. Het praat ook makkelijker met sponsoren, die ook ondernemer zijn. Het scheelt dat ik via het studentenondersteuningsfonds alle ruimte krijg om me hierin te ontwikkelen. Anders zou dit niet kunnen.’
