Waarom een enquête?
Rianne de Heide: ‘Naar aanleiding van het artikel van U-Today over ouderschap begin dit jaar kregen we zo’n gigantische berg mails van wetenschappers over hun eigen ervaringen, dat we dachten: wij zijn dus niet de enigen en daar moeten we iets mee. Maar we willen natuurlijk niet zomaar wat roepen. Het moet goed onderbouwd zijn. En we willen een volledig beeld, om ook te begrijpen wat ouderschap voor het bredere team betekent. Dus ook mensen zonder kinderen mogen de enquête invullen.’
Kun je in het kort samenvatten wat die obstakels zijn?
‘Ten eerste heb je de praktische problemen: de lestijden van de UT sluiten bijvoorbeeld niet aan op de openingstijden van de kinderopvang. Of het feit dat er wel kolfruimtes zijn op de UT, maar die moet je reserveren en zijn niet altijd beschikbaar, of soms is het er niet stil genoeg. Dus het kan maar zo zijn dat iemand eerst een kwartier onderweg is om te kolven, waardoor je met de tijd in de knel komt.
Een ander obstakel is dat je als jonge of aanstaande ouder zelf allerlei informatie bij elkaar moet zoeken in de cao rondom verlofregelingen of deadlines, of geluk hebben dat een collega het allemaal al eens heeft meegemaakt.
Binnen de academische wereld ligt bovendien een stigma op parttime werk. Als je vier dagen werkt, wordt dat geïnterpreteerd alsof je minder ambitieus bent. Ikzelf heb al eens de vraag gehad: ‘Vier dagen? Maar je wilt toch hoogleraar worden?’.
Rianne de Heide
OBP’ers krijgen ook kinderen… Waarom is de enquête alleen voor wetenschappers?
‘Terechte vraag. We moeten ergens beginnen. We willen een duidelijk afgebakende doelgroep, om gedegen onderzoek te kunnen doen. Daarbij is voor wetenschappers de drempel soms nog net iets hoger. Bijvoorbeeld omdat van ze verwacht wordt dat ze naar het buitenland gaan. Met een partner en kinderen is dat een stuk lastiger.
Of het feit dat veel wetenschappers in hun vrije tijd onderzoeksvoorstellen schrijven. Probeer dat maar eens met kinderen te combineren. Je ziet dat veel vrouwelijke academici de wetenschap verlaten als ze kinderen willen. Dat is jammer, slecht voor de diversiteit en gewoon niet nodig als we er iets meer rekening mee houden met z’n allen.
Bij verlof is het daarbij ook lastig om vervanging te regelen, omdat je met zo’n specifiek onderwerp bezig bent dat een ander daar niet zomaar op in kan haken.
Tegelijk is het zo dat als er structureel dingen gaan veranderen voor de wetenschappers, dat het OBP daar ook meteen van profiteert.’
Wat ga je doen met de uitkomsten?
‘Als eerste analyseren we de data om te kijken hoe breed het probleem gedragen wordt en wat de verhoudingen zijn tussen verschillende groepen medewerkers. Daarmee schrijven we een rapport met concrete aanbevelingen voor de universiteit, hoe zaken beter geregeld kunnen worden.
Bijvoorbeeld dat HR een actievere rol speelt door gesprekken aan te bieden om zwangerschapstrajecten af te stemmen, of een soort ‘zwangerschapshandleiding’ kan aanbieden. Ook een beter systeem voor compensatie van verlofuren zou welkom zijn, zodat de werkdruk niet zomaar op het bordje van directe collega’s terecht komt. Je kunt mijn uren onderbrengen bij iemand anders, maar dan moet diegene zelf niet in de knel komen en kun je bijvoorbeeld kijken naar het inzetten van studentassistenten voor de minder grote taken.
Uiteindelijk hoop ik op een cultuuromslag, waarna ouderschap als normaal onderdeel van het werk wordt gezien.’
Je voert deze enquête twee weken voor de vakantie uit. Is dat een handig tijdstip?
‘Hebben we ook over getwijfeld. Maar op de eerste dag is ’ie al tweeënvijftig keer ingevuld. Zeker richting de vakantie ervaren mensen meer druk en de neiging om er iets over te zeggen, dus komt de enquête precies op tijd. Ik denk dat het wel goed komt.’
De enquête is nog in te vullen tot 15 juli.
