Nog geen handen op elkaar voor harmonisering faculteiten

| Martin ter Denge

Waarom moeten de faculteiten eigenlijk harmoniseren? De universiteitsraad stelde die vraag gisteren aan het college van bestuur en vindt dat de onderbouwing ervoor onvoldoende is.

Photo by: Fokke Eenhoorn

Volgens Emile Dopheide van de universiteitsraad was de hele waaromvraag van het voornemen om te harmoniseren onduidelijk. ‘We begrijpen het idee erachter wel, maar hebben jullie voorbeelden waaruit blijkt dat het echt niet meer anders kan? Die missen we nu. Het geluid dat wij uit verschillende faculteiten krijgen is: ‘If it ain’t broke, don’t fix it’.’

Uraadslid Catalin Popa deed er nog een schep bovenop door te stellen dat meerdere faculteiten net zelf bezig zijn met een reorganisatie of daar net uitkomen. ‘Dat voelt daardoor als verspilde tijd en moeite.’ Daar kon Veldkamp inkomen. Hij gaf aan dat het harmoniseringsproces minstens twee jaar in beslag gaat nemen en dat dat genoeg tijd was om eraan te wennen.

Ook mist Dopheide in de plannen een duidelijke weg vooruit voor onder meer het ondersteunend personeel. ‘Die moet je meehebben, anders komt er niks van terecht.’ Volgens hem was er ook nog geen dialoog geweest met de faculteiten zelf, terwijl dat volgens hem essentieel was voor het slagen van het plan.

Rector Tom Veldkamp reageerde dat hij onlangs bij de faculteitsraden was langs geweest om tekst en uitleg te geven. Hij benadrukte de noodzaak voor harmonisering nog eens, maar ziet ook in dat er nog veel mensen overtuigd moeten worden. ‘Als er meer uniform gewerkt wordt, is de UT toegankelijker en wendbaarder. Er zijn nu nog te veel verschillen in werkwijzen die zorgen voor onderlinge vertraging.’

Uraadslid Laura Vargas miste op haar beurt een antwoord op de vraag wat het de faculteiten zelf oplevert. ‘Dat is noodzakelijk om mensen achter je te krijgen.’ Ook gaf ze aan dat ze nogal nerveus werd van het woord ‘uniform’: ‘We zijn niet allemaal hetzelfde.’

Ze verwoordde daarmee de meer algemene vraag van de Uraad of harmonisatie ook echt een standaard stramien voor iedereen betekent, of dat er nog ruimte is voor eigen invulling. Volgens Veldkamp geldt dat laatste. ‘Iedere faculteit heeft z’n eigen werkelijkheid. Daar houden we rekening mee. We willen een standaardbasis voor iedereen waar bovenop ruimte is voor maatwerk. We willen niet opleggen maar faciliteren. Voor sommige faculteiten betekent het een kleine verandering, voor sommigen een wat grotere.’

Veldkamp zei dat er nog veel uitgelegd moet worden en dat veel vragen bij de volgende vergadering nader worden beantwoord. ‘Verandering is altijd moeilijk.’

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.