Je bent nu al een tijdje weg, hoe bevalt het daar?
‘Het bevalt goed, ik zit hier nu sinds 6 september en vlieg 25 februari weer terug. Nog vijf weken dus. Ik zit in een flat van 30 verdiepingen welke één van de vier torens hier is. Elke verdieping heeft vier appartementen en ik deel dit appartement met nog twee Nederlanders en een lokale jongen. De flat staat in Little-India in een gezellige buurt met veel eettentjes op straat. Vanuit de flat heb je een mooi beeld op de skyline. In de weekenden ga ik vaak op pad. Dit houdt in dat ik dan richting de eilanden ga om mijn kleurtje bij te werken, die je hier niet zal krijgen door de smog.
Op het vliegveld heb je een dure en goedkope vleugel, onder de goedkope vleugel vallen de goedkope luchtvaartmaatschappijen en vlieg je voor weinig geld alle richtingen op. Zo ben ik naar Bali geweest voor 45,- euro heen en weer. Daar heb je leuke happy hours, omdat er veel concurrentie is onder de discotheken. Verder ben ik in het binnenland geweest waar de theeplantages zijn en een paar keer naar een bountyeiland. Ik zit hier wel ver weg van Nederland maar heb nog genoeg contact met thuis. Ik ben lid bij het genootschap Bit en die zijn weer net bezig met het borreltraject, dus nu zoek ik alle meeborrelaar via internet op om te controleren dat die jongens geen idioten binnen halen. Daarnaast zijn ze niet te beroerd mij op woensdag rond een uur of twee ‘s nachts te skypen als het bij mij 9 uur ’s ochtends is. Misschien wat vermoeiend, maar toch wel erg leuk.’
Wat doe je precies daar voor MDBD?
‘MDBC is een bilaterale-handelsorganisatie waarbij MDBC gericht is op de link tussen de Nederlandse en Maleisische bedrijven. Ik kom dus veel Business2Business tegen. Veel leden zijn bedrijven die zowel in Nederland als in Maleisië opereren. Maar daarnaast is het ook een organisatie die bedrijven uit Maleisië helpt die willen gaan exporteren naar Nederland. Het is een non-profit organisatie en het bestuur bestaat uit eigen leden. Het hele netwerk dat daar bij komt kijken is erg groot doordat er vele actoren zijn. Zo is er bijvoorbeeld ook een stagesysteem om studenten uit Nederland hier bij bedrijven stage te laten lopen. Of alleen al alle members, die vaak ook weer een paar contactpersonen hebben. Het is mijn taak om te kijken of de vele informatie vastgelegd kan worden en op welke manier. Bijvoorbeeld een warm of koud contact, oftewel wordt er vaak mee samengewerkt of gebeurt dit slechts sporadisch. Je kan mijn onderzoek een beetje zien als Customer Relations Management, alleen is mijn onderzoek erop gericht dit breder te trekken met de supplier en andere contacten eromheen.’
Je bevindt je in een hele andere cultuur daar, hoe is dit?
‘De taal is verdeeld. Doordat Maleisië vroeg een Britse kolonie is geweest, spreekt vrijwel iedereen ouder dan 45 gewoon Engels. De opstandige periode na de Britten heeft ervoor gezorgd dat tussen de 20 en 45 jaar oud de mensen gebrekkig Engels spreken, maar de laatste generatie is juist weer volop Engels aan het leren. Als ik in contact kom met de lokale bevolking kom ik erg ver door gebrekkig Engels te praten. Heel apart in deze cultuur is de kleding die het straatbeeld vormt. Zo lopen hier vrouwen met een volledige boerka over straat, terwijl er twee meter achter een Chinees meisje loopt in een onwijs kort rokje. Erg tegenstrijdig dus. Je moet ook oppassen dat je niet iets doet met een Maleisische moslima, omdat je daarmee een probleem kan krijgen met de religieuze politie. En in de clubs doet de politie eens in de zoveel tijd een binnenval, omdat je als moslim natuurlijk geen drank mag nuttigen.’
Wat is je plan nu verder?
’Ik loop een klein beetje achter op mijn plan, maar ik zie nog genoeg ruimte dit bij te halen voordat ik weg ga. 25 februari vlieg ik dus terug. Daarna wil ik in maart de finishing touch doen en uiteindelijk ergens in april echt afstuderen.’
