Jullie zijn nu meer dan een maand weg, hoe bevalt de reis?
‘Heel goed. We zijn natuurlijk wel erg druk. Het programma is goed gevuld. Maar nu kunnen we even relaxen met een biertje erbij. We zijn al in Korea (met name Seoul), China (met name Beijing en Shanghai) en Hong Kong geweest. Het uitstapje naar de DMZ (Demilitarized Zone, Grensgebied Noord-Korea & Zuid-Korea) ging niet door. Een Koreaanse diplomaat had op die dag iets onhandigs had gezegd waardoor de tour was afgeblazen. Onze ginds zegt de hele tijd ‘wait a minute for a second’. Het is de slogan van de tour.
In China zijn we langs het zomerpaleis, de verboden stad en de Muur geweest. Het is toch frappant hoeveel verschillen er zijn. Korea is duidelijk erg schoon en netjes. Dat is wel anders in China. Daar stinkt het op straat. En de geur verdwijnt net zo plotseling als het gekomen is. Geen idee waar die stank vandaan komt, het is één groot raadsel. De smog is ook erg. Onze witte overhemden, zijn inmiddels allemaal grijs.’
Jullie leggen behoorlijke afstanden af, hoe doen jullie dat?
‘We hebben een paar keer gevlogen, maar het was bijzonder om met de trein van Shanghai naar Beijing te reizen. We reden driehonderd kilometer per uur. Dat geeft een kick geeft. Het was apart omdat je er helemaal niks van door had.’
Wat doen jullie allemaal?
‘Bedrijfsbezoeken. We krijgen een rondleiding of presentatie. Zelf presenteren we ook iets. De bedrijven liggen in ons vakgebied. Daarnaast zijn we naar de Tsinghua University geweest waar een oud-docent van de Universiteit Twente werkt. Op deze manier kunnen ze een band opbouwen met de UT. De Chinezen hebben weinig kans om zelf naar het buitenland te gaan, dus door ons (een groep met allerlei nationaliteiten) langs te laten komen hebben ze ook een soort de ervaring. We proberen hier dingen te doen met de lokale studenten. We gaan samen naar een karaokebar, bijvoorbeeld.’
Je bevindt je in een hele andere cultuur. Hoe is dat?
‘Het is duidelijk dat er een enorme kloof is tussen arm en rijk in China. Maar de mensen die we spreken, zeggen allemaal dat de leefomstandigheden de laatste tijd beter zijn geworden. De connecties in China zijn erg op de persoonlijke relatie gebaseerd. Wil je zaken doen, dan moet je eerst een goede relatie hebben met de mensen van het bedrijf voordat er überhaupt iets onderhandelt kan worden. In Korea zijn de mensen erg terughoudend, er is weinig lawaai op straat. In China is dat wat meer, net als in Nederland, al spuugt iedereen hier op straat, ranzig!’
Waar ga je nu heen?
‘Guilin, Guangxi en Yunnan zijn wat Chinese provincies waar ik nog heen wil samen met twee commissiegenoten. En als het mogelijk is, kijken of we Tibet nog in kunnen. Maar er zijn ook deelnemers die juist richting Vietnam gaan om daar een motor te huren. Iedereen gaat ergens heen, vier van ons gaan direct terug.’
