Ze geven me niet te missen ballen

Naam:    Daan Koelemeijer
Leeftijd: 23 jaar
Studie:    productie en logistiek management
Sport:     voetbal
Club:      VV Drienerlo

Misschien staat hij met zijn team wel aan de vooravond van een Drienerlose voetbaltitel. Aan Daan Koelemeijer zal het niet liggen. Met tien treffers uit acht wedstrijden staat de frontsoldaat op scherp. En met zeven zeges en een remise is de eerste periodetitel voor Drienerlo alvast een feit.

‘En dan te bedenken’, zegt de aanvaller over zijn treffers, ‘dat mijn gemiddelde bij mijn oude club met vijf treffers per seizoen wel ophield’. De Drienerlose grond doet de boomlange buitenspeler (1 meter 95) en debutant bij Drienerlo goed. Maar wie denkt dat Koelemeijer door zijn lengte vooral met het hoofd scoort heeft het mis. De aanvaller is meer een mannetje van rechts buitenom en links binnendoor. Kappen, draaien en afdrukken, dat werk.

Zijn mooiste doelpunt tot dusver maakte hij tegen het Nijverdalse VV Des. In deze wedstrijd omspeelde hij in de slotfase drie man en poeierde vervolgens de bevrijdende 3-2 binnen. Koelemeijer klopt zichzelf er niet voor op de borst. Met tact: ‘Het is de verdienste van ons hele team. Ze geven me niet te missen ballen.’

De succesvolle competitiestart is volgens Koelemeijer vooral te danken aan de sfeer in de groep waar teambelang dus belangrijker is dan individueel belang. En conditioneel is het volgens de flegmatieke flankspeler ook behoorlijk in orde bij de studentenvereniging. ‘Vaak zijn wij in staat het verschil te maken in het laatste half uur. Dan overlopen we de tegenstander.’

Het verhaal van het eerste van Drienerlo is opmerkelijk. Vorig jaar promoveerde de ploeg van de vierde naar de derde klasse en in een seizoen waarin vooraf klassenbehoud de doelstelling is, wordt er nu al met een schuin oog gekeken naar de titel en lonkt promotie naar de tweede klasse. Het moet meerdere studentengeneraties geleden zijn dat VV Drienerlo op dit niveau uitkwam. Volgens Koelemeijer maakt een aantal nieuwkomers de ploeg beter. ‘En in de breedte zijn we nu ook minder kwetsbaar dan vorig seizoen.’

De aanvaller maakt dus dit seizoen zijn debuut in de hoofdmacht van de groen-witten. Vorig seizoen was hij louter trainingslid bij Drienerlo en speelde hij in het weekeinde competitie voor zondagderdeklasser De Blokkers uit Blokker. Qua niveau misschien iets hoger dan wat Drienerlo nu speelt. Koelemeijer: ‘De trainer vroeg me twee jaar geleden al of ik niet voor Drienerlo wilde spelen, maar toen was ik nog niet zo ver.’ De omslag kwam toen hij voor Drienerlo uitkwam op het GNSK. Dat smaakte naar meer. ‘Het gaat me niet alleen’, legt hij uit, ‘om het voetballen maar ook om de gezelligheid van een vereniging en daar hoef je bij Drienerlo niet achteraan.’

Keerzijde van het spelen bij een studentenvereniging is dat er weinig publiek langs de kant staat. Een oudere man met pet en sigaar en verderop een jonge moeder met kinderwagen en dat was het – naast de eigen mensen - dan wel zo’n beetje. ‘Tja’, verzucht Koelemeijer, ‘aan ons spel ligt het niet. Maar dat is toch een beetje het lot van een studentenclub. Ouders wonen over het algemeen te ver weg om hun zoon te zien spelen.’

Voor de vereniging was dit ook een reden om afgelopen zondag na de kraker tegen VV Den Ham (2-2) een supportersvereniging op te richten. Koelemeijer: ‘Zoals we nu presteren in de competitie verdienen we ook een supportersvereniging en misschien maakt zo’n twaalfde man aan het eind van de rit wel het verschil tussen wel of niet promoveren.’