Spannend is het niet echt meer, zo'n kamerzoekavond, vindt Marko, een van de huisoudsten. `Eerder vervelend. Ik heb het al zo vaak gedaan. Het hoort erbij.' De wiskundestudent heeft al heel wat huisgenoten zien komen en gaan. Deze maandagavond verwacht hij er vijf en dat valt mee. Eentje komt zelfs uiteindelijk niet opdagen. `We hebben ook wel eens een week lang elke avond kamerzoekers gehad.'
Campuslaan 55, of Castillo del Conjo zoals het sinds vier jaar heet omdat dat woord toen veel gebruikt werd, is een huis vol gezelligheid. Er wordt veel georganiseerd, maar er zijn weinig verplichtingen. Er wordt in twee groepen van zeven gegeten en er is een schoonmaakrooster, waar de veertien bewoners (8 man, 6 vrouw) zich goed aan houden vanwege de boetepot. Tradities zijn Sinterklaas, bingoavonden, de paasbrunch, en het kerstdiner van elf gangen dat duurt van `vijf tot vijf'. De muur van de gezamenlijke woonkamer is bekleed met bierviltjesbehang, evenals enkele keukenkastjes.
Het voornemen van de UT om voor sommige campushuizen de coöptatie af te schaffen zien de bewoners als bedreiging. Half oktober hoorden ze `via via' dat Acasa een nieuwe huisgenoot zal plaatsen als je zelf geen vervanger hebt gevonden op het moment dat een kamer vrijkomt, in hun geval 1 november. Vandaar dat halsoverkop deze kamerzoekavond werd georganiseerd. Marko: `We zijn een groep en geen veertien individuen. Het is heel belangrijk dat je zeker weet dat je met iemand kunt opschieten.'
Als Annelies, de eerste kamerzoeker, om half zeven binnenkomt, vormt iedereen een grote kring. Ze is Vlaamse en sinds twee maanden promovenda bij de faculteit MB. Ze zit tijdelijk `op hotel'. `Ik heb in België een huis en zal niet altijd hier zijn. Ik heb ook een copromotor in België. Ik vind de campus aantrekkelijk en ik ben jong van geest', legt ze uit. Daarom zoekt ze niet in Enschede-stad naar eigen woonruimte.
Wat haar lievelingseten is, wil Eva, die de vraaggesprekken leidt, weten. `Een goed stuk vlees en lekkere frietjes.' Het antwoord valt in de smaak. En wat zou ze voor gezamenlijke activiteit organiseren? Wat voor muziek horen we als we langs je kamer lopen?
Het zijn normale vragen met weinig valkuilen. Na een kwartier krijgt elke kamerzoeker een rondleiding van Maaike, de jongste van het huis. De rest gebruikt die tijd het gesprek te evalueren. Eva schetst de ideale kandidaat: `Je moet goed mee kunnen met de rest, maar zelf ook initiatief tonen en activiteiten bedenken. We kijken vooral of zo'n eerste gesprek een beetje loopt, maar soms kun je bij de deur al zien of een gesprek de moeite waard is.'
Later op de avond stapt Thijs binnen. De student Advanced Technology is net begonnen aan zijn premaster industrieel ontwerpen en zit in het bestuur van klimvereniging TSAC. `Ik houd erg van koken en kan het ook goed', prijst hij zich aan. Eva wil weten wat het laatste is waarmee hij geëxperimenteerd heeft in de keuken. `Lasagne. Maar anders, ik heb er shoarma bij geflikkerd. Het was geen succes moet ik toegeven.'
Als Eva vraagt welke traditie hij zou willen toevoegen aan het huis ontstaat hilariteit. `Bij het kerstdiner zouden minimaal twee flatrecords moeten worden gebroken. Bijvoorbeeld zoveel mogelijk frikadellen eten.' Gelach, want enkelen vrezen al dat er van de gebruikelijke elf gangen dan niets meer terechtkomt.
Een dag later blijkt het antwoord toch oké. Thijs krijgt een belletje dat hij de nieuwe Conjo-bewoner wordt.
 |
| Bewoners van Castillo del Conjo voelen een potentiële nieuwe huisgenoot aan de tand, nu het nog kan. (Foto: Gijs van Ouwerkerk) |
Afschaffen coöptatierecht `ontzettend slecht idee'
Als iemand bij Acasa zijn kamerhuur opzegt, krijgen zijn huisgenoten vanaf dat moment een maand de tijd om zelf een nieuwe bewoner te selecteren. Wordt die niet gevonden dan mag Acasa een willekeurige kamerzoeker in het huis plaatsen. Het college van bestuur zinspeelt in haar nieuwste huisvestingsnota op het afschaffen van dit coöptatierecht voor sommige woongroepen. De Centrale BewonersRaad Drienerlo kwam hier al tegen in verzet en ook de campusbewoners lijken het niet te zien zitten.
`Heel erg jammer', zou IO-studente Gea Bloemhof het vinden als de coöptatie wordt afgeschaft. Ze woont op Calslaan 9-1 en van de elf woningen hebben er de afgelopen twee maanden vijf leeg gestaan. Nu is alles weer bezet. `Bij de mensen die zijn wezen kijken, zitten er veel die hier niet zouden passen. Dat is voor ons niet leuk, maar voor hen ook niet.'
Een paar blokken verder op Calslaan 52-2 vindt Stefanie Dierdorp (bedrijfsinformatietechnologie) het eveneens belangrijk dat ze zelf hun nieuwe huisgenoot kunnen kiezen. In het huis is een kamer vrij, maar ze organiseren pas een huisavond na de tentamenweek. `We wonen hier maar met zijn zessen en dan is het irritant als je met één iemand absoluut niet kunt opschieten.'
`Coöptatierecht afschaffen is een ontzettend slecht idee', vindt student technische natuurkunde Ivo van der Hoeven van Campuslaan 71 waar ze net vorig week een nieuwe huisgenoot vonden. `Het nare gevolg van niet zelf kunnen kiezen, is dat je ook niet weet wie je kunt vertrouwen. Dat betekent dat je je eigen spullen achter slot moet doen. Als er bijvoorbeeld een wildebras geplaatst wordt, dan vrees ik dat de piano uit de woonkamer moet verdwijnen. Dat zou ten koste gaan van onze cultuur.'
