 |
| (Foto: Arjan Reef) |
`Het is hier net de brandweer. Je weet nooit wat er komt. Soms denk je dat er een rustige periode aanbreekt en dan komen er opeens tientallen monsters binnen. Moet ik vol aan de bak. Oktober tot december zijn altijd wel drukke maanden, maar de rest van het jaar valt er niets van te zeggen.
Het laboratorium is uiterst gevarieerd. Er werken hier bodemkundigen die korrelgroottes bepalen en er wordt onderzoek gedaan naar waterhuishouding en erosie. Maar ook delfstoffenopsporing, waterkwaliteitsanalyse en vegetatieonderzoek. Ik heb ook een halve baan in het onderwijs, als universitair docent bij de afdeling Earth Systems Analysis. Maar het is moeilijk een grens te trekken, het onderwijs en het lab lopen in elkaar over.
Ik doe veel demonstraties en practica. De grote bulk van mijn werk bestaat uit het begeleiden van master- en PhD-studenten in het lab. Die hebben veldwerk gedaan in een ver land en hebben monsters van bodemmaterialen meegenomen. Er wordt vooral gewerkt met analyses van satellietbeelden. Bodemmonsters zijn bedoeld om de interpretatie van die beelden te valideren. De eerste keer dat studenten komen voor een analyse, doe ik het hele protocol een keer voor. Bedenk goed, de mensen die in het laboratorium werken, zijn zelf geen chemici. Ik coach ze, en houd ze in de gaten, want ik ben verantwoordelijk. Na een dag instructie kunnen ze de meeste analyses zelf uitvoeren. Mijn werk is heel veelzijdig en dat maakt het leuk. Bij master- en PhD-studenten sta ik bijna altijd in het dankwoord. Vooral omdat ik ze in de eerste fase van hun onderzoek voorzie van praktische adviezen. Bijvoorbeeld hoeveel materialen ze moeten meenemen als ze weggaan voor veldwerk.'
