 |
| (Foto: Arjan Reef) |
Risin' up, back on the street, did my time, took my chances. De eerste regels van het lied Eye of the Tiger klinken over de Boulevard. Leden van het close harmony koor Musilon geven voor de Vrijhof een minioptreden. ‘Mijn vriendin zingt mee dus ik kom even kijken’, zegt Sytse. ‘Nee, ik ben helemaal niet muzikaal. Ik ben meer een sporter. Ik tennis. En als ik speel, staat zij ook vaak langs de lijn om mij aan te moedigen. Ik ben lid van Ludica. Maandag begint het clubkampioenschap. Liefhebbers kunnen zich nog inschrijven’, promoot de student. ‘De wedstrijden beginnen rond een uurtje of vier en lopen door tot elf uur ’s avonds. Daarna is er een leuke activiteit. Vanmiddag ga ik ook nog even de baan op om te trainen. Ik tennis inmiddels acht jaar. Recreatief, maar wel op een redelijk niveau.’ Het trainingsveld is lekker dichtbij nu Sytse sinds een week in een flat aan de Campuslaan woont. Daarvoor zat hij met drie man in een studentenhuis in de stad. ‘Dat vond ik toch te weinig.’ Lacht: ‘Ik heb nu vijftien huisgenoten! Ja, er is altijd wel iemand thuis. Het is gewoon gezellig om na het eten samen een bak koffie of een biertje te doen.’ Sytse pakt zijn tas. Het college gezondheidsrecht wacht. ‘Ik heb bewust voor deze studie gekozen. De vorm is uniek en het gaat hartstikke goed. Ik heb alle opdrachten en tentamens gehaald. Wat ik uiteindelijk wil worden? Hmm, het zal vast iets in het ziekenhuis worden.’
