Ruim een jaar al wordt er in de Enschedese krachtwijk Velve-Lindenhof (ten oosten van het centrum) geëxperimenteerd met wijkcoaches, een soort sociale huisartsen die versnippering in de zorg voor bewoners in achterstandsituaties moeten tegengaan. Een wijkcoach vervult daarom tegelijkertijd taken van Bureau Jeugdzorg, leerplichtambtenaar, woonbegeleider, maatschappelijk werker, gezinscoach, enzovoort.
Het project krijgt vaak lovende recensies en ook op de drukbezochte conferentie Dringen(d) achter de voordeur van de gemeente Enschede in de Grolsch Veste was men onder de indruk van deze aanpak van versnipperde hulpverlening. Eberhard van der Laan noemde zich aan het eind van de middag `een zeer tevreden minister' en beloofde zijn `stinkende best' te doen om zijn collega's in Den Haag ook zo enthousiast te krijgen.
Bas Denters, die onderzoek doet naar de inzet van wijkcoaches, was eveneens enthousiast over het experiment, maar probeerde in zijn lezing de hooggespannen verwachtingen te temperen. `Er wordt veel gevraagd van de wijkcoaches en dat brengt risico's mee', aldus Denters. Hij wees er bijvoorbeeld op dat coaches een goede relatie moeten opbouwen met bewoners, maar niet de verantwoordelijkheden van de cliënten moeten gaan overnemen.'
Uit eerste metingen onder wijkbewoners blijkt volgens Denters een positief klimaat voor de wijkcoaches. `Het is daarom een veelbelovend begin, maar er is nog veel werk te doen. Ik heb te vaak gezien dat veelbelovende projecten in veelbelovendheid stranden. Achterstandsituaties kun je niet in tweeënhalf jaar tenietdoen. Stapjes op de sociale ladder zijn klein en vragen goede begeleiding.' Over een jaar verwacht Denters de eerste resultaten van zijn onderzoek naar de effecten van wijkcoaches te kunnen presenteren.
 |
| Denters betoogde onder meer dat de wijkcoaches niet de erantwoordelijkheden van de cliënten moeten gaan overnemen. (Foto: Gijs van Ouwerkerk) |
