‘Eindelijk kunnen we vanavond buiten beachhandballen’, zegt voorzitter Femke van den Berg (22) terwijl ze haar ogen samenknijpt tegen de zon. Normaal trainen en spelen de handballers van Cabezota in het Sportcentrum, maar drie maanden per jaar verruilen ze de zaal voor de beachcourt. ‘Een goal met pirouette, zweefduik of andere spectaculaire actie in het zand? Dan maakt de scheidsrechter er een hele show van. Alle creatieve gebaren, dansjes en een fluitshow worden uit de kast getrokken. Met af en toe zelfs een koprol’, zegt de voorzitter. ‘Het is entertainment voor het publiek. We krijgen dan ook van de trainer de opdracht om op mooie wijze goals te maken.’
Maar het beachseizoen is niet alleen maar zon en spektakel. ‘Afgelopen weken checkten we meerdere keren per dag apps zoals Buienradar, Buienalarm en Weerplaza’, zegt wedstrijdsecretaris Linda van Woenzel (22). ‘Door de stortbuien van de laatste tijd moesten we al een paar trainingen afgelasten.’
Brak aan de aftrap
Cabezota bestaat sinds 1964 en is een van de oudste sportverenigingen op de campus. Terwijl de bestuurders dit feitje even tussen neus en lippen noemen, zijn ze zelf ook verrast als ze zich realiseren hoe lang de vereniging al bestaat. Een sportclub die zo lang meegaat, kent natuurlijk haar tradities. Zo vormt het oliebollentoernooi elk jaar de aftrap van het nieuwe jaar. ‘De trainer bakt dan voor iedereen verse oliebollen’, zegt Van Woenzel.
‘Ook organiseren we elk jaar in juli een eindtoernooi’, vertelt Van den Berg. ‘Al ruim tien jaar komen handbalverenigingen van andere universiteiten naar de UT voor een driedaags toernooiweekend.’
‘De velden staan dan vol tentjes’, zegt Van Woenzel. ‘Met zo’n 150 handballers kamperen we op de campus. Het is een geliefde traditie onder de leden. Na de eerste feestavond verschijnt niet iedereen even fit op het veld de ochtend daarna’, zegt Van den Berg. ‘Dan vallen die mooie, sierlijke pirouettes ineens een stuk zwaarder.’ Volgens de twee bestuurders staan de gebakken eieren op zulke ochtenden dan ook snel op tafel, net zoals met de Batavierenrace..
Olifantenhoofd
Over de bata gesproken. Net als bij veel verenigingen is de estafetteloop een vast onderdeel van Cabezota. Het logo van de club bestaat uit een groene, handballende olifant, die een belangrijke rol speelt tijdens het evenement. ‘Die olifant is onze mascotte. De slotloper van het herenteam zet daarom altijd het grote olifantenhoofd op en passeert daarmee de finish’, zegt Van den Berg.
‘Het komt ook weleens voor dat iemand op een donderdagavond het olifantenpak aantrekt en spontaan een drukke Vestingbar binnenwandelt’, voegt Van Woenzel toe. Waarom juist een olifant als mascotte? Ook dat blijft voor de bestuurders een raadsel. ‘Maar hij bestaat, net als de vereniging, al zestig jaar.’
Vergeelde foto's, vertrouwde sfeer
Het grootste deel van het jaar spelen de handballers in de zaal van het Sportcentrum. De club telt zo’n vijftig leden, met een ‘goede mix van nieuwe en ervaren spelers en een mooie balans tussen mannen en vrouwen’. Van Woenzel, die al meer dan twaalf jaar handbalt, omschrijft Cabezota als een hechte club met veel saamhorigheid. ‘Afgelopen winter trokken we met een grote meidengroep naar Ahoy voor het WK handbal. En bij onze eigen wedstrijden zie je dat zowel de heren- als damesteams elkaar aanmoedigen’, zegt de wedstrijdcommissaris. ‘Ook maken ervaren spelers de nieuwe spelers wegwijs met de handbalregels’, zegt zij. ‘Ik leer na vier jaar handballen nog steeds nieuwe spelregels’, voegt voorzitter Van den Berg eraan toe.
Dat clubgevoel blijkt al generaties lang een belangrijk onderdeel van de vereniging. Onlangs dook Van den Berg in oude archieven en fotoboeken. Tussen de vergeelde foto's van oud-leden ontdekte ze opvallend herkenbare taferelen. ‘Ik kwam foto's tegen van leden in het zwembad en in de Vestingbar’, vertelt ze. ‘Daaraan zie je dat de sfeer bij Cabezota eigenlijk nooit is veranderd; het was toen – net als nu - een hechte en gezellige vereniging.’
