‘Bij ons dansen opvallend veel psychologiestudenten’

| Stan Waning

Op het gebied van sport en cultuur telt de UT tientallen verenigingen. Wat houdt die verenigingen in stand? Wat bindt de leden? En vinden de hoogtepunten plaats op het veld en in de zaal, of toch vooral in de kantine? Vandaag, in de zevende aflevering van Clubgevoel: breakdance- en hiphopvereniging Break-Even.

Bestuurders Nina Westera (21) en Luka Pelgrum (20) zitten woensdag iets voor 20.00 uur nog rustig aan een tafel te wachten op de hiphoples die over een kwartier begint. Een tafel verder bereidt dansleraar Andres Rivas de training  voor. Zijn hoofd beweegt achter zijn laptopscherm van links naar rechts, terwijl zijn lange haar ritmisch meebeweegt.

Divers gezelschap

De rust staat in schril contrast met de enorme energie die een half uurtje later vrijkomt in de Audiozaal. Zo’n dertig dansers volgen per acht tellen de instructies van Rivas op. Man en vrouw, Nederlands en internationaal, jong en oud en de een met meer moeite dan de ander. Ook Westera doet  enthousiast mee op de muziek. Dat Break-Even zo’n divers gezelschap is – zo vertelt ze voor de les – maakt de vereniging zo bijzonder. ‘Dat past ook bij de hiphopcultuur. Iedereen is  welkom en we voelen ons één grote familie. Of je nou goed of minder goed danst of zelfs geen gevoel voor ritme hebt. Het is heel leuk dat we allemaal uit verschillende culturen komen, een andere taal spreken, maar dat alles tijdens het dansen samenkomt. Dat omarmen we graag.’

Pelgrum vult aan: ‘Nederlandse studenten zijn  zwaar in de minderheid. Dit jaar zien we veel Duitsers in ons ledenbestand, maar ook een aantal Mexicanen en studenten uit Rusland, Kazachstan, China en Japan. En bij ons dansen opvallend veel psychologiestudenten. Hoe wij ons onderscheiden? We dansen op verschillende, korte muziekfragmenten en niet op één nummer zoals andere verenigingen doen.’

Het duo is al meerdere jaren lid van Break-Even en kent de vereniging goed. Dit jaar bestaat de club zeventien jaar. Westera: ‘Oorspronkelijk draaide het  alleen om breakdance. De animo voor hiphop groeide met het jaar, dus vanaf 2016 verzorgen we ook hiphoplessen. Dat onderdeel is inmiddels  groter dan breakdance.’

Volle zaal

Op maandagavond komen de breakdancers samen. De bestuurders vertellen dat zo’n twintig leden als breakdancers staan ingeschreven. Op maandag is vaak de helft daarvan aanwezig. ‘Dat is een vast clubje. Op woensdag bieden we twee lessen hiphop aan. Aan zo’n les kunnen maximaal 35 leden meedoen, anders loop je elkaar voor de voeten. Meestal zijn beide groepen goed vol. Op vrijdag is er een open les om bijvoorbeeld aan een project te werken’, vertelt Pelgrum.

Naast de danslessen verzorgt Break-Even ook workshops, bekijkt en implementeert het nieuwe dansstijlen als K-pop, organiseert het jaarlijks een eigen show en houdt het per semester gemiddeld zo’n vier klassieke studentenavonden. Dat de vereniging zo springlevend is, mag best verrassend heten. Een jaar geleden hing de vlag er namelijk heel anders bij. Murw gebeukt door coronarestricties daalde het ledenaantal drastisch. Westera: ‘Tot een punt waarop het even heel spannend werd of we nog wel  konden doorgaan. We telden nog dertig leden. Op de Kick-In deden we daarom extra ons best om nieuwe leden te werven.’

Die inzet sorteert effect, want Break-Even zit met 85 leden aan het maximum en heeft zelfs een wachtlijst. Het enthousiasme waarmee de hiphoppers de choreografie van Rivas volgen, suggereert dat de wachtlijst voorlopig niet slinkt. Pelgrum: ‘Andres geeft pas sinds vorige week les. Hiervoor gaf Joey Veritas jarenlang les. Vermoedelijk keert hij terug, maar hij is voor zijn eigen danscarrière een aantal maanden in Los Angeles. Dat is als je het over hiphop hebt dé stad om het te maken.’

Het duo weet dat zo’n kans voor de meeste leden van Break-Even niet is weggelegd, maar volgens Westera maakt dat niet uit. ‘Dat studenten het bij ons leuk hebben en plezier maken, is voor ons het belangrijkste.’