Vrijheid

| Roy van Zijl

Roy van Zijl (22) is masterstudent werktuigbouwkunde én een talentvol atleet. Hij schrijft om de week een column voor U-Today, over wat hem opvalt op de campus.

Photo by: Annabel Jeuring

Er zijn maar weinig woorden die tegenwoordig zoveel lading hebben als vrijheid. We leven in een samenleving waarin opvallend veel mensen snel op hun tenen getrapt zijn. Eén verkeerde uitspraak of misplaatste grap, en je wordt aan de publieke schandpaal genageld. Sterker nog, het hangt er maar net van af over wie de desbetreffende opmerking gaat en hoe mensen deze opvatten. Zeker nu alles direct op sociale media rondgaat, is het soms op de tenen door het mijnenveld lopen.

Want geef toe, iedereen heeft vooroordelen en gedachtes over Jan en alleman. Zo begrijp ik mensen die van pindakaas houden niet. Of wat te denken van zij die witte chocolade als favoriete smaak hebben!? Het bevat nota bene geeneens cacao. Uiteraard zijn deze beweringen onschuldiger dan anderen, maar het punt blijft gelijk.

Lang probeerde ik uit de nu gaande discussies te blijven. Mede daardoor durf ik mijzelf wel als stressvrij persoon aan te duiden. Toegegeven, de dagen voor een tentamen, presentatie of andere heftige gebeurtenis voldoe ik hier zeker niet aan. Je niet te veel aantrekken van wat anderen zeggen of doen, klinkt ook makkelijker dan het is. Maar als iedereen alleen aan zichzelf denkt, wordt er in ieder geval aan iedereen gedacht.

Een andere manier om goed te ontstressen is genieten van de vakantie. Eerlijk gezegd kwam het als een verrassing dat het alweer zo laat in het jaar is. Dat het geen normale vakantie wordt dit jaar, staat vast. Maar met aangekondigde versoepelingen zou het zomaar kunnen dat we tijdens de Kick-In weer eens de Vestingbar in kunnen. Ik had nooit verwacht dat ik de plakkerige vloer en het idioot lastige zoeken naar mijn jas zou missen.

Hoe mensen hun vakantie doorbrengen is ook een mooi voorbeeld van het hebben van vooroordelen. Hutje op mutje op de camping staan aan de Côte d’Azur of het Gardameer lijkt mij meer een variatie op vertoeven in de hel dan een lekkere vakantie. Hetzelfde geldt voor die overvolle all-inclusive resorts. Zoals in Turkije waar je inmiddels het Russisch goed machtig moet zijn om te kunnen communiceren met jouw mede-vakantiegangers.

Gelukkig zijn er mensen die dit wel als fijne vakantie zien en het is hun goed recht. Als iedereen immers dezelfde soort vakantie leuk vindt, zou het ook zo normaal en druk worden. Wat voor mij ideaal is, is hoog in de bergen rondlopen waar bijna niemand komt. Ver weg van discussies, gezeur en gedoe.

Want pas daar vind ik echte vrijheid.