Ruis

| Roy van Zijl

Roy van Zijl (22) is masterstudent werktuigbouwkunde én een talentvol atleet. Hij schrijft om de week een column voor U-Today, over wat hem opvalt op de campus.

Photo by: Annabel Jeuring

Ik ben iemand die absoluut niet kan studeren zonder geluid en rumoer om mij heen. Een bezoekje aan de UB is meer uitzondering dan regel. De haast bedrukkende stilte die er hangt zorgt ervoor dat ik mij een inbreker voel, die elk moment betrapt kan worden. Iedere piep of kraak maakt mij extra voorzichtig om de volgende stappen geruisloos te zetten. Het levert haast ‘Tom Cruise in Mission Impossible’-achtige gevoelens op. Zij het met wat minder spektakel.

Ik krijg hierdoor wel een opvallend soort respect voor medestudenten die dagen, zo niet weken achtereen deze oase van stilte opzoeken. Hoe houd je dat vol zonder gillend gek te worden? Of ja, gillen mag natuurlijk niet in een stille omgeving. Mystery solved. Toch valt het mij op dat een heel groot deel van de aanwezigen naar muziek luistert via oortjes. Heft dat het hele idee van een rustige omgeving niet op?

Zelf ben ik ook groot fan van muziek luisteren tijdens het studeren, ook al leidt dit wel eens tot verontwaardiging van mijn omgeving. Hoe krijg je het namelijk voor elkaar om informatie goed op te slaan als je tegelijkertijd gevoed wordt door allerlei prikkels? Om eerlijk te zijn vraag ik dat mezelf ook wel eens af. En het gaat wel eens fout. Het aantal keer dat ik pagina’s opnieuw moest lezen omdat ik er eigenlijk niets van onthield en afgeleid was, is groot.

Maar muziek voegt meer toe dan alleen wat achtergrondruis. Op de een of andere manier leidt muziek die op standje burenruzie staat tot minder afleiding dan een net niet volledige stilte. Iedere kleine hoeveelheid geluid die alsnog ontstaat, door wind, de buurman met matige eetmanieren of gewoon langslopende mensen, is ronduit irritant in mijn beleving.

Misschien is het een idee om de Vestingbar overdag om te bouwen tot studieruimte voor studiebollen die graag muziek op de achtergrond hebben. Het grote voordeel is dat iedereen kan eten en drinken wat-ie wil, onbeperkt rugzakken open en dicht mag ritsen en rondlopen zonder iedere mogelijke vorm van geluid te moeten vermijden.

Het feit dat je dan niet je eigen muziek kunt kiezen is een klein offer. De kostbare studietijd die je anders verliest aan het scrollen door Spotify is immers meer waard dan irritatie over het horen van ‘All I want for Christmas is you’ midden in juni.