Column: 8068

| Enith Vlooswijk

In Korea is 1004 schijnbaar een populaire pincode. Koreanen spreken het getal namelijk uit als ‘cheonsa’, waarbij ‘cheon’ staat voor duizend, en ‘sa’ voor vier. Tegelijkertijd is ‘cheonsa’ óók het Koreaanse woord voor ‘engel’. ‘Wat een leuke woordspeling’, moeten talrijke Koreanen denken, ‘laat ik dat getal als pincode kiezen!’

Photo by: Gijs van Ouwerkerk

Het borreltafel-weetje is afkomstig van Nick Berry, een Britse Big Data-wetenschapper die zijn hand legde op tientallen miljoenen wachtwoorden die ooit zijn gekraakt. Terwijl er met ons alfabet een ontzagwekkend aantal wachtwoorden zijn te maken, ontdekte hij dat 9,1% van de accounts zijn te openen met slechts 100 woorden, waaronder: fuck, Monkey, dragon, gandalf, iloveyou, hello en abc123. En terwijl er tienduizend mogelijkheden zijn voor viercijferige pincodes, blijkt dat slechts twintig van die cijfercombinaties toegang geven tot een kwart van alle bankaccounts. Het meest populair is 1234 (10,7% van de accounts), gevolgd door 1111 (6%) en 0000 (1,88%). Het Koreaanse woordgrapje staat op de zesde plaats.

Pincodes met geboortedatums zijn populair, maar ook codes als 2580: de middelste rij cijfers op het toetsenbord van een pinautomaat. Kortom, ons gebrek aan originaliteit en verbeelding, zegt Berry, zorgt ervoor dat we het hackers wel erg gemakkelijk maken. 

Hoewel ik zijn punt snap en mijn pincode maar weer eens verander, denk ik dat het probleem weinig met onze verbeelding heeft te maken. Voor onze hersenen is het gewoon lastig informatie vast te leggen die niet is verbonden aan iets anders. Vier willekeurige, van iedere context losgezongen getallen glijden daardoor vreselijk makkelijk de vergetelheid in. Koppel ze aan een gebeurtenis (de geboortedag van je geliefde), of breng een duidelijk patroon aan (10203040) en de kans dat de code blijft hangen wordt al groter.

Melodieën en ritmes helpen ook. Kinderen leren het alfabet dankzij een pakkend deuntje. Toen ik wilde dat mijn kinderen mijn telefoonnummer onthielden, heb ik dezelfde truc toegepast. Voor mij zelf is mijn telefoonnummer een vast riedeltje met een bepaald ritme: na 06 noem ik eerst drie getallen, dan twee, dan weer drie. Zegt iemand hetzelfde nummer op, maar met een ander ritme - bijvoorbeeld 06 en dan vier keer twee getallen - dan raak ik in de war. Vraagt je in het Engels naar mijn nummer, dan moet ik daar opmerkelijk diep bij nadenken.

Het minst voorkomende viercijferige nummer dat Nick Berry in zijn dataverzameling vond, was 8068. Opmerkelijk, vind ik, want een getal met zoveel rondingen vind ik best eenvoudig te onthouden. Jammer dat het nu te laat is om het te gebruiken voor mijn bankaccount.