Bidden aan de Nicolaas Maesstraat

| Stefanie van Wijk

Waar de één kiest voor strak en clean, zit een ander het liefst tussen de fröbels en plantjes. Hoe zitten de UT-studenten erbij? In de rubriek ‘Op kamers’ gaan we bij ze langs. We nemen een kijkje achter de voordeur van masterstudent communicatie Valeria Resendez (24). Locatie: Nicolaas Maesstraat.

De plek

De Mexicaanse Valeria woont, sinds vorig jaar augustus, net buiten het centrum van Enschede. Haar relatief kleine kamer (7m x 10m) volstaat voor het jaartje dat ze hier doorbrengt. Ze betaalt er 295 euro per maand voor, inclusief gas en licht. De studente deelt een woonkamer, badkamer, wc en keuken met haar drie huisgenoten, die ze al voor haar verhuizing naar Nederland leerde kennen. De kamer vond ze namelijk via Marketplace en het hospiteren gebeurde via Skype. Toen haar mannelijke huisgenoot hoorde dat ze uit Mexico kwam was het eigenlijk al een done deal. Hij is gek op Spanje en zag zo kans zijn Spaans een beetje op te krikken. Volgens Valeria komt het er alleen weinig van.

Een levend iets

‘Ik heb een aantal planten in mijn kamer. Het is fijn om iets te hebben dat leeft. Een hond is niet toegestaan, dus dan maar een paar planten. Mijn kamer heeft sowieso alleen het hoognodige. Een bed, een kledingkast en een wastafel. Vanuit Mexico kon ik in het vliegtuig maar iets van 20 kilo meenemen. De foto’s aan de muur printte ik bijvoorbeeld hier uit en kocht er lijstjes bij.’

Ave Maria

‘Waar ik ook ga, ik neem een katholiek symbool mee. Thuis heb ik een kruis boven mijn bed, een aantal engelen, een afbeelding van Jezus Christus en dit beeldje van de heilige familie: Jezus, Maria en Josef. Bij het beeldje ligt een rozenkrans. Ik heb er ook nog één om, een zilveren. Als ik die niet draag, voelt het alsof er wat mist. Als ik bang ben of vragen heb, haal ik de ketting van mijn hals en begin ik met bidden. Voor elke parel doe ik een gebed. Het Ave Maria. Na elke tien parels komt er een ‘eenzame parel’ voor Jezus. Daarbij hoort het onzevader. Hiermee ga ik door totdat ik alle parels heb gehad. Je kunt dit zo vaak doen als je zelf wilt, maar zelf doe ik het niet veel.’

Fernando

‘De jongen naast mij op de middelste foto aan de wand is mijn vriend. We zijn al vier jaar samen. Hoewel ik sinds een paar maanden niet meer in Mexico studeer, zijn we het gewend om een langeafstandsrelatie te hebben. Hij studeert al ruim een jaar in New York. Ik heb hem daar een aantal keer opgezocht en met kerst kwam hij voor het eerst hierheen. We zijn allebei in de zomer klaar, maar nog niet van plan samen te wonen. We willen beiden eerst een jaartje werken. Hij in Amerika en ik in Nederland. We vinden het belangrijk dat we onze dromen waarmaken, we laten elkaar daar heel vrij in. Maar, zodra we definitief bij elkaar kunnen zijn wil ik met hem trouwen. In Mexico is dat een heel traditioneel gebeuren. Het hele dorp loopt uit en viert samen met het bruidspaar en de familie feest. Veel van mijn vrienden in Mexico trouwen binnenkort, die feestjes mis ik nu allemaal.’

Yoga

‘Ik doe aan yoga en om mezelf in de juiste stemming te brengen steek ik wierook aan. Ik mediteer dan ook. Yoga wordt steeds populairder in Mexico en daar hebben best veel conservatieve katholieken een probleem mee. Ze denken meteen dat je helemaal into Boeddha bent. Ook mijn moeder, die vrij conservatief is, heeft er niets mee. Ze kwam samen met mijn vriend en vader voor de kerst naar Nederland. Ik heb het beeldje toen verstopt. Aan Nederland vind ik het juist fijn dat iedereen zo tolerant is. Dat past eigenlijk veel beter bij de manier waarop ik op dit moment denk.’