Waar kom je vandaan?
‘Oorspronkelijk kom ik uit Schoonhoven, een plaatsje ergens tussen Utrecht en Rotterdam. Mijn hele familie komt uit de buurt van Rotterdam en woont ook nog in die contreien. Ikzelf ben met mijn man Remco een aantal jaar geleden heel bewust naar Dieren verhuisd.’
Waarom?
‘Ik woonde in Amsterdam voor mijn studie Antropologie en ik vond het maar niks. Hele leuke studie, hoor, maar als je van oost naar west fietst, ben je een uur onderweg en zie je niets anders dan beton. Tijdens mijn studie leerde ik Remco kennen. We verhuisden eerst naar Haarlem, waar hij vandaan kwam. Maar ook dat was ’m niet. Ik ben een natuurmens, ik moet van me af kunnen kijken, een horizon zien. We vonden een plek in Dieren en dat was perfect, met de Veluwe in onze achtertuin.’
Wat heb je geleerd van je studie antropologie?
‘Het mooie van die studie is dat je heel nauwgezet je eigen interesses kunt volgen. Voor mij lag dat in bijvoorbeeld fundamentalistische groeperingen en hoe die invloed hebben op het dagelijkse leven van degenen die ermee te maken krijgen. Je leert andere manieren van leven accepteren, maar ook je eigen gebruiken en gewoonten relativeren. Wat ik als ‘normaal’ ervaar hoeft dat voor een ander totaal niet te zijn en het hangt er maar net vanaf waar je geboren bent. Ik drink graag een kop thee, ergens anders is een kom geitenbloed echt een lekker momentje voor jezelf.’
Maar je werkt nu niet als antropoloog…
‘Nee dat klopt, maar het werk in het Learning Centre van de bibliotheek is heel afwisselend. Ik hou er niet zo van als dingen heel erg ingekaderd zijn. Daarom vind ik het ook zo leuk dat er bij de bibliotheek, al verwacht je dat misschien niet, best veel te regelen valt elke dag. Van hele dagelijkse dingen als een kapotte stoel, tot literatuur aanvragen via bibliotheken in het buitenland. Het beeld van een stoffige hal vol oude boeken klopt sowieso niet. We proberen met het team een prettige studieomgeving te creëren, een soort huiskamersetting, waar studenten zich thuis voelen. Verder beheren we hier een unieke collectie fysieke boeken, bijvoorbeeld van de heer Boot, een gerenommeerde onderzoeker van de Twentse textielhistorie. Maar het is niet alleen maar tussen de boeken zitten, je bent ook steeds met mensen bezig. En al die UT’ers hebben weer hele diverse culturele achtergronden. Wat dat betreft zit ik dus goed op m’n plek.’
Hoe kijk je als antropoloog naar Twente?
‘Mensen zijn heel zacht, voorzichtig, bijna omslachtig met elkaar. En ook heel bescheiden. In dat opzicht zijn ze niet zo anders dan wat ik dagelijks om me heen meemaak in Dieren, dat op de grens tussen Oost-Veluwe en de Achterhoek ligt. Als westerlingen zijn wij veel meer gewend om ergens onze trots over te uiten, zo van ‘kijk eens, wat gaaf dat me dit gelukt is’. Dat mag hier wel wat meer. Vaak verdienen mensen dat ook echt, maar houden ze zichzelf klein. Dat merk ik ook in het werk op de UT.’
Wat doe je in je vrije tijd?
‘Ik sport en maak muziek. Duursporten liggen me goed. Vorig jaar liep ik de marathon van Enschede. Ik ga niet hard, kwam bij de marathon ook als een van de laatsten binnen, maar blijkbaar heb ik wel een hoge pijngrens waardoor ik het toch kan afmaken. Een paar jaar geleden schaatste ik de alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee in Oostenrijk. Tweehonderd kilometer over natuurijs. Na elf uur op de ijzers begon ik het wel te voelen, maar tot die tijd hield ik het blijkbaar prima vol. En vorig jaar heb ik nog de Airborne Trailrun gedaan.’
Wat voor muziek maak je?
‘Ik speel bij een West-Afrikaanse trommelgroep. Ik wilde ooit op drumles, maar mij werd gezegd dat ik geen ritmegevoel had. Dat geloofde ik ook lang. Maar toen ik dertig was, dacht ik, ‘wat een onzin eigenlijk, we zullen zien’. In 2020 werd er toevallig een afrikaanse trommelgroep opgericht in Dieren. Ik ben er nooit meer mee gestopt. We treden weleens op bij kleine evenementen in de omgeving. Bij dit soort muziek zet je met z’n allen een basisritme neer waar een paar mensen overheen improviseren. Als alle ritmes samenkomen ontstaat een melodie.’
Bijna-verplichte vraag: wat is je favoriete vakantiebestemming?
‘Voor mijn studie heb ik hele mooie reizen mogen maken. Bijvoorbeeld naar Syrië en de Filippijnen. Voor die ervaringen ben ik dankbaar. Maar ik probeer er nu wat bewuster mee om te gaan en mijn reizen te beperken tot één grote reis per jaar. Het is ook lastiger kiezen door de overvloed aan informatie en beïnvloeding door externe reviews, dat maakt het minder spontaan. Botswana lijkt me heel gaaf, maar ook Australië heeft genoeg te bieden. Als we tenminste oppas voor onze drie katten kunnen vinden.’
