De BetonBrouwers: bouwen, racen, woordgrappen en frituren

| Rense Kuipers

De UT heeft talloze clubs, genootschappen, studentenhuizen en verenigingen. Wat houdt ze in stand? Wat bindt de leden of bewoners? In deze 52e aflevering: de BetonBrouwers.

Heb je het over beton en civiele techniek, dan zal je eerste associatie ongetwijfeld iets met bruggen, gebouwen of andere constructies zijn. De BetonBrouwers vallen wat buiten dat spectrum; het team, dat in 2007 ontstond vanuit studievereniging ConcepT, bouwt kano’s gemaakt van beton – en racet er elke zomer mee.

Prijzenkast

Niet zonder succes, zo blijkt al snel bij bezoek aan een van de uithoeken van de campus. Aan de Achterhorst, naast het Hangar-gebouw, hebben de BetonBrouwers hun eigen loods. Achter de nieuwste kano’s blinkt het goud en zilver op de stalen balken. Die blijken nipt lang genoeg om de ‘prijzenkast’ van de studenten te huisvesten.

‘We zijn het meest professionele team in Nederland, dat durf ik wel te stellen’, zegt voorzitter Justus Meyer. ‘Vooral ook omdat we daadwerkelijk trainen en zodoende onze kano’s in een rechtere lijn houden tijdens de races van vijftig, honderd of tweehonderd meter. Dat helpt.’

Justus Meyer, in de loods.

Internationaal gezien ziet het speelveld er wat anders uit. ‘In Duitsland is het betonkanoracen vrij groot. De universiteiten van Leipzig en Weimar hebben professionele teams met grote sponsoren en een budget dat acht keer groter is. De Duitse studenten krijgen EC’s voor hun deelname in de teams, wij doen het volledig vrijwillig’, legt Meyer uit. Met enige trots: ‘We doen elke twee jaar mee aan de internationale Betonkanu-Regatta in Brandenburg an der Havel. Daar doen ook teams uit bijvoorbeeld de VS en Turkije aan mee. En nee, we gaan dan zeker niet met lege handen naar huis.’

Lichte kano’s van beton

Zo’n kano gemaakt van beton, kan die wel drijven? Het is misschien wel de meestgehoorde lekenvraag voor de BetonBrouwers. ‘Uiteraard’, zegt Meyer. ‘We maken speciale mengels. Niet met zand of grind, maar met opgeblazen glasbubbels. We werken met twee soorten mengels. Bij een van de mengels wordt een kano van zes meter zo’n zeventig kilo. Bij het andere mengsel lukt het ons om een kano minder dan vijftig kilo te laten wegen. Een Duits team kreeg het zelfs eens voor elkaar een kano van 25 kilo te maken. Hadden ze twee vederlichte meisjes in de kano gezet, die ondertussen met bekertjes water uit de kano schepten. Een boot moet een race namelijk helemaal kunnen afleggen.’

De BetonBrouwers hebben negentien teamleden, waarvan vijftien actieve. Vooral vanuit de opleiding civiele techniek, maar dat is geen vereiste. ‘Twee teamleden komen uit andere studies. Ik bedoel het niet verkeerd, maar met name de zoektocht naar vrouwelijke teamleden is soms wat moeizaam. Er zijn namelijk ook races voor dames of gemengde teams. Zoveel studeren helaas niet civiele techniek’, constateert de voorzitter. Een andere verschuiving is al wel ontstaan. ‘Ik was in 2023 het eerste niet-Nederlandse teamlid. Nu is ongeveer de helft internationaal. Ook al zijn we een team dat ooit is opgericht vanuit de studievereniging, de deur staat voor iedereen open – ook buiten de studie.’

Frituren en woordgrappen

Echt zwaarwegende mores of tradities heeft het team niet. Op twee uitzonderingen na. ‘Als we aan het werk zijn in de loods, dan móét er frituur bij zijn’, zegt Meyer, wijzende op de friteuse – die zo te zien de nodige overuren achter de rug heeft.

Een andere traditie: de namen van de boten. Voorgaande jaren bestond de vloot van de BetonBrouwers onder andere uit AvoKano (fruit en groente) en Bootgeval (songtitels). ‘Dat vind ik één van de leukste dingen, de kano’s moeten een woordgrap hebben. En elk jaar is er een ander thema’, zegt Meyer. Dit jaar? ‘Drankjes. Nu hebben we Vino Biankano, BarKano Razz, Beton Sour en natuurlijk Gin & Betonic.’

Mix

Waarom hijzelf ooit bij het team ging – en nooit wegging? ‘Ik zag het tijdens de commissiemarkt in mijn eerste jaar. Dit was mijn eerste en enige keuze, die nog nooit heeft teleurgesteld. Persoonlijk houd ik van het klussen, het beunen. Het mooiste zit ‘m denk ik in de combinatie van dingen. Je kan beunen, je kan innoveren met het materiaal, je kan racen – en er is natuurlijk de gezelligheid. Zowel in de werkplaats als tijdens een raceweekend, want we overnachten altijd in een eigen gigantische legertent. Die mix, dat is het toffe van de BetonBrouwers.’

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.