‘Samenleving laten zien wat we kunnen’

| Rense Kuipers

Om onderzoeksgeld binnen te halen, kiest postdoc Verena Schwach niet voor een standaardtraject van beurzen aanboren, maar voor crowdfunding. Via de Nederlandse Hartstichting probeert ze 50 duizend euro binnen te halen voor haar onderzoek naar levende hartcellen op een chip.

UT researcher looks for financing through crowdfunding

To acquire research funding, postdoc Verena Schwach did not opt for a standard trajectory of scholarships, but for crowdfunding. Via the Dutch Heart Foundation she tries to raise 50,000 euros for her research into living heart cells on a chip.

Wat houdt je onderzoek in?

‘Ik richt me op het laten groeien van levende hartcellen op een chip, bij de groep van hoogleraar Robert Passier. Het doel is om ziektes van patiënten met hartritmestoornissen op zo’n chip na te bootsen, zodat we daar gericht medicijnen op kunnen testen. Dat doen we nu al met cellen in een petrischaaltje, maar een chip biedt meer mogelijkheden.’

Zoals?

‘Hartritmestoornissen kunnen flink verschillen. Je hebt bijvoorbeeld verschil tussen boezemfibrilleren en ventrikelfibrilleren. En bij iemand die een hartaanval heeft gehad, zul je door het ontstane littekenweefsel bijvoorbeeld een roterend ritmepatroon zien, in plaats van een pulserend ritme zoals bij gezonde mensen. Op een chip kunnen we verschillende vormen van hartritmestoornissen testen, zodat je kunt kijken welke medicijnen het effectiefst zijn. Dan krijg je idealiter medicijnen op maat.’

Waarom is dit onderzoek nodig?

‘Iedere onderzoeker zal zeggen dat zijn of haar onderzoek ontzettend belangrijk is, dat geldt ook voor mij. In het geval van hartritmestoornissen, heb je in Nederland alleen al 400 duizend mensen met boezemfibrilleren. Wereldwijd zijn het meer dan 30 miljoen mensen. Ook mijn moeder heeft ermee te kampen, dus ik maak van dichtbij mee hoe het is om hartpatiënt te zijn.’

Waarom kies je ervoor om je onderzoek te financieren via crowdfunding en niet door het aanvragen van een onderzoeksbeurs?

‘Ik vond vooral het idee leuk om aandacht te vestigen op dit project. Ik ben vooralsnog de eerste en enige onderzoeker aan de UT van wie een project geselecteerd is door de Hartstichting. Dus is het een kans om de samenleving te laten zien wat we hier kunnen. Als mensen kloppende hartcellen op een chip horen, zien ze dat als science fiction. Maar dat kunnen we dus hier al. De volgende stap is om deze cellen te testen, zodat we mensen kunnen helpen.’

Je crowdfundingcampagne is net begonnen, hoe vergaat het?

‘Op dit moment is het nog rustig. De eerste donaties zijn er, maar die komen vooral van vrienden, familie en collega’s. Er moet nog veel meer bijkomen om deze campagne te laten slagen. Het is ontzettend veel werk en niet gemakkelijk om mensen en bedrijven te benaderen. Maar als ik ze eenmaal spreek, dan is het contact altijd leuk en tonen ze oprecht interesse. Het is totaal anders dan het schrijven van een onderzoeksvoorstel, waarbij je maar hoopt dat die gehonoreerd wordt. Maar of deze manier van onderzoeksgeld binnenhalen toekomst heeft, vind ik heel moeilijk te zeggen. Eerst maar eens zien of dit lukt.’