'Erkenning voor het vakgebied, de vakgroep en mezelf'

| Rik Visschedijk

‘Een enorme erkenning voor het vakgebied, de vakgroep en mezelf’, zo reageert Suzanne Hulscher op het winnen van de Simon Stevin Meester-prijs van technologiestichting STW. ‘Vooral omdat een belangrijk criterium het in de praktijk brengen van onderzoek is.’

De UT-hoogleraar Watersystemen hoorde vorige week dinsdag dat de titel Simon Stevin Meester, met bijbehorende half miljoen euro vrij te besteden aan onderzoek, aan haar zou toevallen. ‘Ik zag een e-mail van de voorzitter van de technologiestichting STW, met een terugbelverzoek. Het gaat waarschijnlijk over een van de nieuwe NWO-besturen, of er is iets mis met één van mijn projecten, dacht ik nog. Natuurlijk was ik dolgelukkig met de mededeling; ik had gehoopt dat ik deze erkenning misschien ooit zou krijgen. Dat het nu al is, komt als een complete verrassing.’

Brede interesse

‘Weet je wat ik extra leuk vind?”, vraagt Hulscher. ‘Dat Simon Stevin een brede interesse heeft en natuur- en wiskundig werk praktisch maakte. Daar herken ik me wel een beetje in. Ik ben begonnen als natuurkundige en promoveerde bij kennisinstituut Deltares en Universiteit Utrecht. Tijdens mijn promotie heb ik geleerd om niet alleen te kijken naar hoe de dingen zijn, maar ook hoe die zich verder ontwikkelen en wat je ermee kunt.’

Zachte oplossingen

Hulscher en haar onderzoeksteam ontrafelen hoe water en zand zich gedragen in rivieren en langs onze kust. En ze kijken naar de gevolgen van menselijk ingrijpen. Bijvoorbeeld hoe een uiterwaard duurzaam ingericht kan worden, hoe nevengeulen zich ontwikkelen nadat ze aangelegd zijn of hoe de zandbodem verandert door zandwinning op zee.

‘In mijn vakgebied zie je de afgelopen twintig jaar een flinke verandering’, zegt Hulscher. ‘We zijn opgeschoven van harde oplossingen naar zachte oplossingen; waar we eerst puur technische oplossingen ontwierpen, kijken we nu ook naar de natuur en bijvoorbeeld recreatie.’

Voorloper

Nederland loopt daarin voorop. ‘Wij doen heel grote ingrepen, maar doen dat met kennis van de natuur. Een voorbeeld is de afsluitdijk of de Ruimte voor de Rivier-projecten. Uniek is hoe goed we samenwerken: de universiteiten onderling, maar ook met partners als Rijkswaterstaat, ingenieursbureaus en baggeraars. Wereldwijd hebben we een voortrekkersrol en ik zie hier veel kansen voor ons land. De klimaatverandering brengt meer extremen en daar moeten we op voorbereid zijn.’

Vrouwen

Hulscher ziet de Simon Stevin Meester-prijs niet alleen als een erkenning van haar vakgebied, maar ook als een bevestiging dat vrouwen in de top van de wetenschap thuishoren. Ze maakt zich hard voor dit thema als voorzitter van het UT-ambassadeursnetwerk. ‘Bij mijn aanstelling in 2002 was zo’n drie procent van de hoogleraren vrouw en ik heb me jarenlang als een roepende in de woestijn gevoeld’, zegt ze, ‘Dat percentage is aangetrokken naar 15 procent, maar ik denk dat er nog veel werk te doen is.’

Want, er is een grote poule van talentvolle wetenschappers, waar maar mondjesmaat vrouwen komen bovendrijven. ‘Het probleem is tweeledig; vrouwen worden aan de voorkant niet gezien en geselecteerd omdat ze afwijken van het standaard mannelijke profiel. En vrouwen stellen zich vaak té bescheiden op. Ze claimen niet altijd hun prestaties, waardoor ze onder het maaiveld blijven.