Het plan vloeit voort uit een eerdere poging om een bijzondere leerstoel Twentse geschiedenis in het leven te roepen. UT-hoogleraar Lissa Roberts en UT-onderzoeker Adri de la Bruhèze werkten daarvoor in 2010 op verzoek van de gemeente een plan uit, maar dit belandde wegens geldgebrek in de ijskast. Omdat de respons bij musea, archieven en heemkundeverenigingen echter wel positief was, willen de UT-onderzoekers en betrokken instellingen het over een andere boeg gooien door een ‘levend laboratorium’ op te zetten. Hiervoor is een subsidie van 600.000 euro aangevraagd bij NWO, waarvan promovendi en een postdoc aangesteld kunnen worden.
In het levende laboratorium kan bijvoorbeeld gewerkt worden aan de ontwikkeling van moderne technieken en apparatuur om het Twentse verleden aan het publiek te tonen. Maar ook zou nieuw promotieonderzoek over de geschiedenis van Twente in relatie tot techniek een bijdrage kunnen leveren aan het laboratorium én extra kennis over het Twentse verleden.
Roberts en De La Bruhèze hopen dat met het levende lab een nieuwe eigentijdse vorm te ontwikkelen hoe wetenschap, erfgoedinstellingen, heemkunde, bedrijven en publiek kunnen samenwerken op gebied van regionale geschiedenis.
bij de foto: de opening van de Technische Hogeschool Twente in 1964
