Dit jaar was het de beurt aan Peter Paul Verbeek, hoogleraar filosofie van mens en techniek, om de diesrede te houden. Die betrof dit jaar ‘De vleugels van Icarus’: over technologie, ethiek en de toekomst van de mens.
'Een paar knappe koppen uit Twente kunnen voor altijd veranderen wat ouderschap betekent in onze samenleving', zo droeg Verbeek voor. 'Wat gaat dat betekenen?'
'In deze lezing wil ik onderzoeken wat het thema Alles Stroomt, het klassieke inzicht van Herakleitos, betekent. Wat houdt het in dat alles in een permanente staat van verandering is? Als ‘alles’ verandert, dan is innovatie niet alleen een technologisch, maar ook een maatschappelijk fenomeen. Als we niet technologie ontwikkelen, veranderen wijzelf mee.'
Even later vertelde Verbeek over de gestage opmars van de bio-, nano- en neurologisch technologie, net nu de informatietechnologische revolutie (sociale media e.d.) doordringt tot in de poriën van ons dagelijks leven. 'Vrijwel geen enkel aspect van het menselijk bestaan lijkt onaangetast te blijven door de steeds snellere technologische ontwikkelingen. Dat roept direct twee vragen op. Ten eerste: wat betekenen deze technologieën voor de mens? Ten tweede: hoe wenselijk zijn deze ontwikkelingen?'
In het slotwoord van de Diesrede zei Verbeek: 'Ik hoop van harte dat de nieuwe onderwijsprogramma’s die momenteel ontwikkeld worden en de nieuwe governancestructuur van onze universiteit het optimaal mogelijk zal maken de grenzen tussen technische en sociale wetenschappen te vervagen. Deze tijden veranderen en wij veranderen mee – dat is het thema van deze middag. We moeten leren leven met de techniek die we zelf maken. Zoals Icarus dat moest met zijn vleugels.'
