Het gebrek aan trots onder Nederlanders, trots op het eigen land, is iets wat Shapiro herkent, zegt hij na afloop van de voorstelling. ‘Wellicht is het anti-nationalisme terug te voeren naar de Tweede Wereldoorlog’, denkt de cabaretier hardop. ‘Nederlanders denken dat een bepaalde mate van trots hen wel eens in de problemen zou kunnen brengen. Iets anders, die trots zou ook een goede handel in de weg staan. Nederlandse merken zijn nu overal te vinden. En daar mogen ze best meer credits voor krijgen. Neem Shell, Unilever, Heineken. Als ik een posterboy was in een marketingcampagne zou ik Amerikanen daarop wijzen.’
Shapiro zou ook adviseren om Nederlanders in te schakelen als er iets moet gebeuren op watergebied. ‘Of als je meer wilt weten over de geschiedenis van New York. Call the Dutch!’
Inspiratie voor de theaterproductie How to be Orange haalde Shapiro uit een bijeenkomst met Nederlandse ondernemers en managers. Centraal stond de vraag Who are we? ‘Ze kwamen er niet uit met z’n allen’, herinnert Shapiro zich. ‘En ik dacht: hier zit een verhaal in.’
Dat werd How to be Orange, een cabaretvoorstelling over hoe hij Nederland ziet. De komediant gaat tijdens de show in op de dubbele betekenis van Nederlandse woorden, reclames en bedrijfsnamen die in het Engels een heel andere betekenis hebben. De winkelketer Baby Dump bijvoorbeeld en het schoonmaakbedrijf Robbers. Ook enkele vragen uit de inburgeringscursus vielen bij het publiek in de smaak. Uit welk land komt nootmuskaat, is zo’n vraag. ‘who gives a fuck’, zegt Shaprio als antwoord. Het voorbeeld onderschrijft daarmee de nonsens van zo’n cursus.
Ondanks zijn kritiek is Shapiro gek op Holland. ‘Ik voel me Amsterdammer and we love it here.’
(Foto: Gijs van Ouwerkerk)
