Captain’s log, stardate 2014+…
9.00u. We hebben vandaag de regio Twente bereikt, vroeger een gebied met een meer dan gemiddelde intelligentie. We gaan op onderzoek uit naar de restanten van dit eens zo hoog aangeschreven technologisch bolwerk. We lopen langs het voormalige Checkpoint Charlie. Onze scanners voor intelligente levensvormen geven aan de linkerkant geen noemenswaardige uitslag; we gaan daarom rechtsaf…
10.00u. We bereiken een laag gebouw met nog enkele rode muurplaten. Het merendeel van de wanden is echter verdwenen; het lijkt wel alsof er een meltdown is geweest. Binnenin is echter een nieuwe structuur neergezet, de oude cleanroom is verdwenen. Studenten lopen in en uit, elk in aparte hokjes. Het lijkt een grote simulator te zijn, echte experimenten zijn te duur geworden…
12.00u. We komen in een groot gebouw van vier etages dat een soort vervormde rechthoek is. Onze scanners geven hier helemaal geen teken van leven meer. Binnen is het echter toch behoorlijk druk. Het blijken allemaal robots te zijn; die zijn veel goedkoper, spreken niet tegen, en zijn gemakkelijk weg te bezuinigen. Wacht! We detecteren toch een vorm van leven in het gebouw! Het blijkt rector EB te zijn die eens per jaar alle robots een klopje op de schouder komt geven. High tech, human touch…
14.00u. Een van onze mannen is in de koelcirkel afgedaald. Daar vinden we de zwarte dozen die hopelijk enig licht gaan schijnen op wat hier gebeurd is. De dozen lijken van een voormalig wetenschappelijk directeur te zijn, maar de opname is slecht; er zijn nog slechts flarden te beluisteren: “… we wachten met angst en spanning af wat dit jaar weer gaat komen… afgelopen jaar anderhalf miljoen moeten bezuinigen… is dat een keuze voor onze sterktes?... heb grote twijfels… het instituut [krrrr] as we know it zal ophouden te bestaan… Aaah! Mijn grote angst!! Daar komt-ie weer: de enorme kaasschaaf!... [krrr, piep-piep-piep]…”. Daarna niets meer…
17.00u. We hebben genoeg gezien. Voor de komende eonen hoeft hier geen technologische ontwikkeling meer verwacht te worden. Beam me up, Scotty! We’re ready for take-off, to boldy go where no man has gone before…
Jurriaan Huskens
Hoogleraar TNW
