Paul de Kuyper
Via elektronische nieuwsbrieven van Syrische kranten, de Syrische televisie en Facebook volgt Alkhaier (38) de ontwikkelingen in zijn land op de voet. De situatie stemt hem droevig. Met zijn vrouw en dochter (9) woont hij in Enschede, maar veel familie en vrienden leven in Latakia, de kustplaats waar Fouad vandaan komt. ‘Ze zijn gelukkig veilig nu’, verzucht de ITC-onderzoeker. ‘Maar we weten niet voor hoelang.’
Wat is er volgens jou gaande in Syrië?
‘Al jaren vragen de Verenigde Staten aan Syrië om de Israëlische bezetting van de Golan-hoogte te accepteren, om afstand te nemen van Iran en om te stoppen met het steunen van Libanezen en Palestijnen die voor hun rechten opkomen. De VS willen meer invloed in het Midden-Oosten. Ze hopen dat in Syrië zich eenzelfde scenario voltrekt als in Egypte, dat het volk de president dwingt te vertrekken. Ze hebben alleen een groot probleem. Onze president, Bashar al-Assad, is in de ogen van de meeste Syriërs een held. Het is de enige leider uit de Arabische wereld die nooit de hand heeft geschud van de Israëli. Wij houden van onze president. Misschien niet iedereen, maar dat zie je in elk land. Ik heb op Facebook foto’s gezet van mensen die vorige week in Damascus een 2300 meter lange Syrische vlag toonden om aan de wereld te laten zien dat ze van Syrië en de president houden.
Sinds de president aan de macht kwam, heeft hij het land geprobeerd vooruit te krijgen. Hij heeft de regering hervormd en de salarissen verhoogd. Omdat we al jaren in oorlog zijn met Israël gold een noodverordening die demonstraties verbiedt. De president heeft die nu opgeschort. Je mag demonstreren, als je dat op tijd aangeeft bij de autoriteiten zodat zij voor beveiliging kunnen zorgen.’
Waartegen richten de demonstraties zich?
‘Buitenlandse politieke krachten proberen kleine bevolkingsgroepen met een andere religieuze achtergrond op te zetten tegen onze regering. Het is niet het gewone volk dat demonstreert, maar terroristen. Die dwingen anderen om mee te demonstreren, anders worden ze doodgeschoten. De acties vinden plaats in steden langs de grenzen, niet in de hoofdstad Damascus. Waarom? Omdat aan de grens gemakkelijk telefoons en wapens het land in kunnen komen. En omdat de terroristen er snel kunnen vluchten. Het zijn goed georganiseerde en bewapende groepen, maar geen Syriërs. Ik weet niet wie ze financiert, maar de steun moet groot zijn gezien hun moderne wapens en communicatiemiddelen.’
Waarom horen we hier weinig over in Nederlandse media?
‘Omdat die dit verhaal niet willen vertellen. Bovendien manipuleren de terroristen de berichtgeving. Ze geven een Syriër bijvoorbeeld een mobieltje in handen waarvan ze het nummer aan Al-Jazeera hebben gegeven. Als ze worden gebeld, worden ze gedwongen een bepaald verhaal te vertellen.
Je kent waarschijnlijk het voorbeeld van de vrouw die zich voordeed als Syrische ambassadeur en aan een Frans tv-station vertelde dat ze het land had verlaten. Zo willen ze de indruk wekken dat het systeem op omvallen staat. Hetzelfde geldt voor de vluchtelingen die naar Turkije komen. Dat zijn geen echte vluchtelingen. Het zijn mensen die door de terroristische groepen worden gedwongen de grens over te steken. Voor de beeldvorming.
Het is een heel vuil spel, een complot. Ze proberen het land te vernietigen. Ze willen dat het systeem omvalt. Als dat gebeurt, zou dat een ramp zijn.’
Wat gebeurt er dan?
‘Syrië bestaat uit allemaal kleine etnische groepen. Tot nu toe is het land sterk genoeg, ik hoop dat dat zo blijft. Maar als het systeem wegvalt, komt er een burgeroorlog. Dat zou verschrikkelijk zijn, ik ben erg bezorgd.’
Hoe kan dat worden voorkomen?
‘Als de Verenigde Staten, de Verenigde Naties en de Europese Unie echt om vrede in Syrië geven, moeten ze Syrische leiders steunen in de strijd tegen de groepen die het land willen ontwrichten. Ik vrees dat ze dat niet doen. Dat maakt het erg moeilijk voor mij. Ik ben er de hele dag mee bezig.’
Fouad Alkhaier is bang voor een burgeroorlog in Syrië. ‘Ik ben er de hele dag mee bezig.
Fouad Alkhaier is bang voor een burgeroorlog in Syrië. ‘Ik ben er de hele dag mee bezig. Archieffoto Arjan Reef
