Cariene van Aart
Tijmen van Diepen, functionaris externe betrekkingen van Deadalus, die het evenement organiseerde: ‘In het Glazen Huis werden meerdere cases van bedrijven opgelost door verschillende teams van studenten. Voorbijgangers konden meekijken en zagen de studenten brainstormen en ontwerpen. Op die manier konden we laten zien hoe een ontwerpproces in zijn werk gaat.’
Het Glazen Huis stond niet voor niets niet op de campus. ‘Niet iedereen heeft een goed beeld van wat er op een universiteit gebeurt. Als het op de campus zou staan, zou het alleen studenten trekken. Nu hadden we contact met mensen in de binnenstad van Enschede. Bovendien spraken de cases een breed publiek aan en dat leverde leuke gesprekken op. Er kwamen nogal wat mensen langs en iedereen had een eigen manier van denken.’
Dat bleek ook uit de diversiteit aan tips die mensen gaven. Er waren veel ideeën over hoe de nieuwe fles Karvan Cevitam eruit zou moeten zien. Maar toch was er ook een gemeenschappelijk element. Een probleem dat bijna alle voorbijgangers signaleerden was het laatste restje siroop. Dat krijg je er bij de huidige fles nooit uit. ‘Je gooit eigenlijk altijd twee glazen limonade weg, dat moet toch anders kunnen,’ meende een van de voorbijgangers. Ook het lipje van de fles bleek een probleem te vormen. ‘Vaak trek ik het lipje stuk en blijft de fles verzegeld.’ Behalve adviezen op het gebied van gebruiksvriendelijkheid kwamen er ook tips die betrekking hadden op duurzaamheid: een dispenser die een afgemeten hoeveelheid siroop vrijgeeft of alleen een bedrukt etiket in plaats van een volledig bedrukte fles. ‘Duurzaamheid leeft,’ benadrukt Tiemen. ‘Niet alleen aan de UT, maar bij iedereen. Op deze manier vestigen we de aandacht op duurzaam ontwerpen en alles wat daar bij komt kijken. Want duurzaam ontwerpen is bijvoorbeeld ook zo min mogelijk verspillen.’
Om drie uur ‘s middags komen de zes studenten van de Karvan Cevitam-case zweterig naar buiten. Het is warm buiten, maar binnen, in het huis, waar constant de brandende zon naar binnen schijnt, is het heet – op z’n zachtst gezegd. Het mag de pret niet drukken, de plannen worden uitgebreid toegelicht aan de contactpersoon van Heinz die benieuwd is naar wat de studenten hebben bedacht. Die is enthousiast en benadrukt dat Heinz de plannen gaat meenemen in het ontwerpproces.
Marleen Offringa, derdejaarsstudent IO, vertelt waar ze als team op hebben gelet bij het ontwerp van de nieuwe verpakking. ‘We hebben een manier gevonden om minder inkt te gebruiken, want deze inkt is giftig. De fles heeft een stalen uiterlijk gekregen met een reliëf van fruit en wordt alleen in het midden met een etiket bedrukt. Ook hebben we de fles zo gemaakt dat je de verschillende materialen, zoals metaal en plastic, los van elkaar kunt weggooien.’ Ook aan het laatste restje siroop is gedacht. ‘Als we een doseerpomp in de fles zetten, zoals bij een zeeppomp, wordt niet alleen de hoeveelheid limonade gedoseerd, maar kun je ook altijd het laatste restje uit de fles halen.’
Foto's: Arjan Reef
