Met verbazing en onbegrip heb ik, voormalig directeur van de Arbodienst Drienerlo, het nieuws over de overname van Santar door Human Capital Care (HCC) vernomen. Per brief van 8 mei 2011 heb ik bij het College van Bestuur (CvB), de Raad van Commissarissen Santar (RvC), de personeelsvertegenwoordiging Santar en het OPUT/U-raad blijk gegeven van het onbegrip dat bij mij bestaat.
Vanaf 1991 tot 2008 is het met Arbodienst Drienerlo (en voorgangers) altijd zeer voorspoedig gegaan. Elk jaar is in financieel opzicht positief afgesloten. Op 1 januari 2008 was een vermogen opgebouwd van ruim K€ 5.000, waarvan ca. K€ 2.000 in de nieuwbouw is belegd. Gemotiveerde en kundige medewerkers vormden met leuke en trouwe klanten de kurk waarop Arbodienst Drienerlo dreef. Ook in mijn tijd waren er bedreigingen, maar ook veel kansen. Deze kansen werden doorgaans benut.
Het is schokkend en onthutsend dat het CvB nu de stekker uit Santar (voorheen Arbodienst Drienerlo) heeft getrokken. Niet de turbulente markt maar mismanagement en onvoldoende toezicht door RvC en CvB zijn mijns inziens de belangrijkste oorzaken waardoor het mis ging. Hierdoor wilde het CvB van de Arbodienst af. De jaarrekeningen van 2008 t/m 2010, welke door mij zijn ontvangen, laten een ernstige verslechtering van de financiële situatie van Santar zien ten opzichte van eerdere jaren. Bij ongewijzigd beleid dreigt volgens CvB-lid van Ast binnen een jaar het faillissement (aldus UT Nieuws).
Op basis van de financiële jaarrekeningen 2008 hadden RvC en CvB in 2009 moeten ingrijpen. Zo diende de in 2008 fors gestegen overhead drastisch te worden teruggebracht en had er een nieuwe daadkrachtige, ondernemende directeur moeten worden benoemd. Maar de Arbodienst anno 2011 verkopen had nog niet gehoeven. De UT had het gebouw van de Arbodienst kunnen kopen, zodat er weer voldoende financiële buffer was. Er was dan zeker bestaansrecht voor de Arbodienst geweest. De (bedrijfs)gezondheidszorg is al jaren in beweging. Wie dat goed volgt, ziet voldoende kansen voor een bedrijf als Santar.
Helaas moet worden geconstateerd dat het CvB met de hoofdprijs gaat lopen. Zoals het CvB-lid van Ast aangeeft in UT Nieuws, komt bij verkoop van de aandelen de nieuwbouw in handen van de UT. Daarbij kan nog de goodwill (o.a. waarde klantenportefeuille) die HCC betaalt, worden opgeteld.
Het is frustrerend voor veel medewerkers dat een mooi bedrijf beëindigd is. Het is teleurstellend dat RvC/CvB niet op tijd heeft ingegrepen. Nu zijn de personeelsleden hiervan de dupe.
In UT Nieuws van afgelopen donderdag valt te lezen dat CvB/RvC geen sociaal plan opstelt, terwijl er mogelijk vijf fte ‘over’ zijn. Men laat dit aan HCC over. Onbegrijpelijk!
Het is beschamenddat de kapitein (huidige directeur Santar) als eerste het zinkend schip heeft verlaten en reeds een arbeidscontract met HCC heeft. Dit terwijl veel medewerkers nog in onzekerheid verkeren over hun toekomst.
OmdatRvC/CvB gebrekkig toezicht heeft gehouden op het doen en laten binnen Santar rust mijns inziens op hen de plicht om te zorgen dat er geen medewerkers tussen wal en schip vallen en dat gebruikelijke regelingen worden nageleefd. Dit lijkt me niet te veel gevraagd nu ook blijkt dat het CvB met de verkoop van Santar zich aardig heeft verrijkt.
Drs. E.C.M. van Leer, vanaf 1991 hoofd BGD, vervolgens hoofd Arbo- en Milieudienst en van 1996 tot 2008 directeur Arbodienst Drienerlo
This is the sixth edition of ECIU University Magazine. The ECIU University is a massive joint effort of the ECIU member universities and their regional partners. More than a few hundreds of staff members at the member universities and in the regions are collaborating to making the ECIU University a reality. This magazine showcases several activities of ECIU University and the opportunities to engage with the European University.
