‘Dit is heel anders dan een onderzoeksvoorstel indienen dat door een jury wordt beoordeeld,’ zegt Dave Blank, hoogleraar anorganische materiaalkunde en wetenschappelijk directeur van mesa+. ‘Bij een Vici-subsidie wordt de kwaliteit van je onderzoeksvoorstel bekeken. Bij de Simon Stevin Meester gaat het een stap verder. Als je in aanmerking komt, wordt echt geturfd welke projecten je met alle onderzoekers uit de leerstoel hebt binnengehaald en hoe je hebt gepresteerd. Deze prijs gaat om performance van de hele leerstoel.’
Trots is Blank dat hij tot hetzelfde rijtje behoort als David Reinhoudt, Miko Elwenspoek, Cock Lodder, Albert van den Berg en Detlef Lohse, eerdere Stevin-winnaars van de UT en allemaal eveneens verbonden aan mesa+. ‘Wat het daarnaast zo mooi maakt, is dat er een substantieel bedrag aan vastzit dat je direct kunt inzetten. Normaal als je een idee hebt, dien je een voorstel in bij een passend onderzoeksprogramma, wordt dat beoordeeld, pas je het nog wat aan en als het eenmaal wordt toegewezen ben je anderhalf jaar verder. Als ik nu een idee heb, kan ik het geld meteen gebruiken.’
Dat idee is er al, het bouwt voort op promotieonderzoek uit zijn groep. ‘Het is een project met heel hoog risico. Wel heel leuk. Het zou normaal nog niet worden gehonoreerd. Het is veelbelovend, maar vers en nog erg onbekend. Als je er een onderzoeksvoorstel voor indient, krijg je als commentaar dat het science fiction is. Maar wij hebben kennis in huis die anderen niet hebben. We geloven er in,’ glimlacht Blank.
‘We willen het gedrag van materialen tijdens de groei bestuderen. We gaan een apparaat ontwikkelen waarmee we binnen een seconde kunnen zien hoe nanomateriaal wordt opgebouwd en hoe eigenschappen veranderen. Dat moet je eerst weten op nanoschaal om het later op grotere oppervlakten te kunnen toepassen.’
‘De volgende stap is de materialen die je maakt in contact te brengen met bepaalde moleculen of virussen. Als blijkt dat het nanomateriaal daar op reageert, kun je extreem gevoelige nanosensoren maken,’ aldus Blank. Bijvoorbeeld sensoren die het zuurstofgehalte in de lucht meten, of deeltjes in je longen. ‘Er zijn dan heel veel toepassingen mogelijk.’
