Knullige fouten en toch derde

| Redactie

Drie jaar op rij werd het UT/Saxion-team vierde in de Batavierenrace. Zaterdag finishte de ploeg als nummer drie achter Groningen en Amsterdam. Daaraan gingen wel twee knullige fouten vooraf: benzine getankt in plaats van diesel en een straftijd omdat een polsbandje niet werd doorgeknipt. Het team had één of misschien zelfs twee treetjes hoger kunnen staan. Toch overheerst de trots om de podiumplek.

Paul de Kuyper

Het stond in het draaiboek. Zorg dat je op tijd tankt en de juiste brandstof. Toch ging het mis. Een van de twee busjes moest tijdens de eerste etappe nog gauw even tanken. En in alle haast werd er toen benzine in plaats van diesel ingegooid. Een kilometer verder stond de helft van de nachtploeg stil.

Toen werd het heel hectisch, we moesten improviseren,’ vertelt nachtploegleider Marie-Louise ter Horst die zelf tijdens het voorval de openingsetappe liep. Het busje werd langs de kant van de weg achtergelaten en alle lopers moesten op eigen gelegenheid zien te liften naar hun wisselpunt. ‘Dat is boven verwachting goed gegaan. Iedereen was er op tijd.’

Het was niet de enige tegenslag. Loper Ralph Voortman vergat na zijn etappe (de tweede) zijn polsbandje af te laten knippen door een wedstrijdmedewerker. Gevolg: een tijdstraf van twaalf minuten. Zo stond het UT/Saxion-team na 10,3 kilometer van de 175 al zonder busje en op een achterstand van dertien minuten op de latere winnaar Groningen en nummer twee Amsterdam.

Dit kan gebeuren,’ vindt ploegleider Ter Horst. ‘We nemen niemand iets kwalijk. Hij moest samen met een ploeggenoot naar deze etappe liften en het polsbandje is hij door de stress vergeten.’

Ondanks alles is ze enorm trots en tevreden. ‘We hebben flinke tegenslag gehad, we hadden ons erbij neer kunnen leggen dat we niet in de prijzen zouden vallen. Dat hebben we niet gedaan, we hebben nog harder gevochten en waren een hecht team. Ik ben trots op onze podiumplek.’

Rest wel de vraag of ‘we’ niet hadden moeten winnen. Het verschil met Groningen op de sintelbaan was negentien minuten, waarvan dus al twaalf straftijd. Nee, bestrijdt Ter Horst. We hadden tweede kunnen worden want de achterstand op Amsterdam was vijf minuten, maar winnen was uitgesloten. ‘Daarvoor was het verschil te groot. Iedereen heeft gelopen wat hij of zij kon. We hadden sowieso niet gewonnen.’

Waar waren de tijden?

De organisatie van de Bata kijkt met grote tevredenheid terug op de race van afgelopen zaterdag. Door het warme weer waren er vooral in de middagetappes meer uitvallers dan normaal. Enkele lopers gingen tegen de vlakte, maar van grote ongelukken was geen sprake.

Problemen waren er met de verwerking van de tijden. Tot vijf minuten voor de aankomst van de eerste loper op de sintelbaan was onduidelijk wie er aan de leiding ging. Hoe het kwam, weet de organisatie nog niet, wel dat het misging tussen het tijdregistratiesysteem en de software van het wedstrijdsecretariaat. Mogelijke oorzaak is een verouderde database die de komende jaren stapsgewijs zal worden vernieuwd.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.