Over en sluiten

| Redactie

Lui Het droevige bericht dat onze collega’s in het semipermanente gebouw Chalet niet langer een goedgevuld vleeskroketje kunnen krijgen, sloeg in als een bom op de redactie. Kroketten zijn namelijk heilig lunchvoer. Oh wee wie daaraan komt. Die begeeft zich op glad ijs. Hetzelfde geldt voor de soepen en al het andere warme grut. Afblijven. Heel simpel. Maar cateraar Sodexo weigert nog langer te bakken en te frituren. Het is namelijk onverantwoord om warme happen te serveren in de lunchruimte. Die ligt een verdiepinkje hoger dan de keuken en de trappen zijn niet te vertrouwen. Te steil, concludeerde de Arbodienst. Een gevaar voor eigen leven om met hete koppen soep, broodjes kroket of bamibal naar de bovenste etage te klimmen, reageert Sodexo. Wij vragen ons af waarom de UT-medewerkers zelf hun geliefde frituurkost niet ophaalden van beneden? Scheelde weer een paar incidentjes. Maar ja, je moet dan wel trap op en trap af. Dat zit blijkbaar niet in de GW-genen, zo’n actieve houding. De kantine van de Cubicus dreigde namelijk ook te moeten sluiten. Dat plan hebben de sociale wetenschappers en masse geblokkeerd. Hun argument? De loopafstand naar de Waaier, het alternatief, is te lang. Naar eigen telling wel tien hele minuten. Wij vallen van onze kruk. Tien minuten? Ja vast. Als je via de Faculty Club en het Paviljoen gaat zeker. Dan wel. Ze zijn gewoon niet vooruit te branden daar bij GW. Kan iemand dat eens onder de loep nemen? Mooi stukje psychologisch onderzoek. Of is dat te veel gevraagd?

Woordspelletjes
Een kegel en een prisma, daar hadden we wel eens van gehoord. En zelfs het begrip parallellogram was niet helemaal nieuw voor ons. Maar wat heb je er aan? Leuk voor Scrabble denken we hoogstens. Wij spelen nu eenmaal graag met woorden. Al lijkt de kans ons verwaarloosbaar klein dat als op het spelbord ‘parallel’ ligt, je net die overige zes letters op je plankje hebt staan.

Bovendien, waar hebben we het over? Echte wiskundigen halen geen bevrediging meer uit een parallellogram. Dat is maar een simpel figuur in een plat vlak. Saai! De hardcore mathematicus wil de ruimte in. Een voetbal bijvoorbeeld. Dat is een veelvlak met twintig vijfhoeken en twaalf zeshoeken. Keurig aan elkaar genaaid. Tel maar na. Al levert ook dat nauwelijks voldoening op. Pas bij honderd vlakken of meer wordt de diehardwiskundige een beetje warm van binnen.

Wiskundeleraar en kunstenaar Paul van Veen pakte het radicaal aan. 2.400 driehoeken, 7.200 vierkanten, 1.440 vijfhoeken en 2.400 zeshoeken gebruikte hij om in de Waaier een reusachtig kunstwerk neer te zetten ter gelegenheid van het Nederlands Mathematisch Congres 2011.

Imposant, maar hoe noem je zoiets? Van de Veen bladerde eens door het woordenboek en dacht: een rhombicosidodecahedrische diprismatohexacosihecatonicosachoron. Een wat? Juist ja, een mooie tongbreker. Leuk om uit je hoofd te leren voor Scrabble zullen veel mensen zeggen. Wij woordspelletjesfanaten weten wel beter. Een Scrabblebord telt vijftien bij vijftien vakjes en daarmee kom je er echt niet. Bij Lingo, Tien voor Taal, That’s the Question en andere tv-spelletjes heb je er evenmin wat aan. ’t Is hoogstens leuk voor galgje. Wedden dat je wint?

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.