Bezoek
Het werkbezoek van de Minister-president wordt al maanden van te voren voorbereid. Ellenlange vergaderingen gaan eraan vooraf. Kijk, zo gaat dat, zo’n topoverleg.
A:‘Mark Rutte komt.’
B: ‘Nee toch!’
A: ‘Ja echt. Pak alles er maar weer bij. Je hoe ze werken hè, daar in Den Haag. Dus chop-chop.
B: ‘Je bedoelt dat hele pakket protocollen?’
A: ‘Jaja. En haal het dagprogramma van alle voorgaande bezoeken van prominenten er ook maar weer bij. Lekker safe.’
B: ‘Inclusief het rondje Nanolab?
A: ‘Die versie ja.’
B: ‘En een gesprekje met studenten erbij?’
A: ‘Doe maar. Altijd leuk. Wel zorgvuldig uitkiezen hè, die studenten. We willen hier geen gekke dingen. We zijn een keurige universiteit.’
B: ‘Gaan we ook weer UT-VIP’s uitnodigen?
A: ‘Doen we toch altijd?
B: ‘En een lunch ter afsluiting?’
A: ‘Business as usual. Overleg even met de RVD wat Mark graag eet.’
B: ‘Check. Laten we de succesvolle ondernemers weer aanschuiven?’
A: ‘Goed plan. Innovatief van je!’
B: ‘Zo zijn we toch.’
Het resultaat is een diepdoordachte daginvulling. Inclusief een schaduwprogramma voor journalisten. Jaha, een parallel lopend schaduwprogramma. Stel je toch eens voor dat er wat mis gaat. Lastige persmuskieten met vervelende vragen. Kunnen we helemaal niet gebruiken joh in deze inspirerende, creatieve, academische omgeving. Stel je eens voor zeg. Het is wel de minister-president der Nederlanden hè?