Ingezonden: Geest van de tijd

Natuurlijk heeft Schuijer gelijk dat de kettingen niet bedoeld waren om de studenten tegen te houden. Je stapte er zo overheen en de bewaking stond er ook niet bij. Aan het eind van de introductieperiode van 1964 zong het studentencabaret de volgende tekst (op de wijze van Wim Sonnevelds ‘Aan de Amsterdamse grachten’): ‘Aan de Drienerlose bossen Gaan des avonds vroeg de kettingen dicht Niemand mag er meer naar buiten Binnen blijven is de plicht’ Deze tekst was bedoeld om op ludieke manier de bestuurders van de Technische Hogeschool te laten weten niet te veel beperkende regels aan de studenten op te leggen. Dit betrof onder andere het verplichte twee jaar wonen op de campus en vooral ook de verplichte afname van 120 maaltijden per jaar in de Mensa. Gelukkig zijn dit soort regelingen in latere jaren inderdaad verdwenen. Ook in 1964 reageerde de campusdecaan onmiddellijk dat er geen sprake was van een verplichting tot binnen blijven. Het verbaasde de studenten toen dat niet was begrepen dat hier slechts een aansprekend symbool was gekozen voor een serieuze zaak. De redactie van UT nieuws realiseert zich dit element kennelijk wel door de kettingen ook in een absurde achterpaginakolom te verwerken. Ik heb grote waardering voor diegenen, Schuijer is daar een van, die met veel visie en inspanningen de ‘campusgedachte’ hebben gerealiseerd. Mijn herinnering betreft vooral latere vruchtbare samenwerking wat betreft de regels in de Campusraad. En ja, als voorzitter van de SRD (StudentenRaad Drienerlo) verschilde ik daarover wel eens van mening en stelde dat dan aan de orde. Mijn studententijd op de campus was fantastisch en daarna heb ik ook met groot plezier nog ruim 30 jaar op de campus gewoond. Om na bijna 47 jaar op grond een misverstand over de geest van die tijd op de campus de kwalificatie bijzonder teleurgesteld te geven is echter spijtig. Erik Joost de Bruijn