‘Overal hoor je muziek’

Communicatiestudent Linda Schmetjen (25) loopt drie maanden stage in Kingston, Jamaica. Waar zit je ergens? ‘Ik woon in een appartementje in de hoofdstad van Jamaica, Kingston. Dit is het mooiste eiland dat ik ooit heb gezien. Er is heel veel te beleven. Er wonen drie miljoen mensen. De hoofdstad is supercultureel. Er is veel herrie en lawaai. Overal hoor je muziek. De mensen willen alleen maar leuke dingen doen. Daardoor zijn ze volgens mij ook minder productief.’ Wat doe je precies? ‘Ik loop stage bij de NGO Music Unit. We geven beurzen uit aan arme muziekstudenten zodat wij kunnen studeren. En we doen onderzoek naar klassieke muziek. Jamaica is echt het eiland van de reggae. De klassieke muziek is daardoor een ondergeschoven kindje, terwijl er ook veel Jamaicaanse componisten zijn geweest. Dat willen we in kaart brengen.’ Waarom Jamaica? ‘Dat was geen bewuste keuze. Via via kwam ik bij deze organisatie terecht. Ik wilde wel graag naar de Caraïben. Een kennis van me heeft jaren in Kingston gewoond. Die kende mijn huidige baas, een Oostenrijkse.’ Hoe zien jouw dagen eruit? ‘Die zijn flexibel. Het werken van maandag tot en met vrijdag kennen ze hier niet. We denken na over het binnenhalen van sponsoring en het opzetten van concerten. Ook houden we brainstormsessies om manieren te bedenken om financiering binnen te halen. De mentaliteit is heel anders. Ze zijn minder creatief. Ik zie zo veel mogelijkheden waar je business van kunt maken.’ Waar moest je aan wennen? ‘Het eten. Veel rijst en kip. De Jamaicanen zijn echte fans van Kentucky Fried Chicken. Ik word ook heel vaak aangesproken op straat. Men is erg open en vriendelijk. Ik ben verbaasd over het feit dat de Jamaicanen altijd over hun donkere huidskleur praten. Elke avond zijn er concerten en optredens. Hun onderdrukking en de slavernij wordt dan altijd verwoord. Ze zijn trots op hun huidskleur. Proud to be black is een veel gehoorde uitspraak.’ Wat doet dat met je? ‘Ik vind het heel raar. Het zal wel bij de cultuur horen. Ik ben twee keer zonder reden uitgescholden voor racist. Bizar. Het is ook wennen dat je vaak de enige blanke bent. Ze praten vaak en veel over hun donkere huidskleur. De slavernij is sterk aanwezig. Vijftig jaar geleden is het eiland onafhankelijk geworden van Engeland.’ Hoe zit het met de veiligheid? ‘Ik heb gelukkig nog niets meegemaakt, maar het wordt wel afgeraden om alleen down town te gaan. Ja, ook overdag. ’s Avonds alleen over straat is ook niet mogelijk. Ik gebruik vaak een taxi’. Je hebt dus minder vrijheid. Soms mis ik mijn fiets om vlug even ergens naar toe te gaan.’ Sandra Pool