Naam: Hans Hoeber
Leeftijd: 22 jaar
Studie: Civiele Techniek
Sport: Volleybal
Club: Harambee
Harambee begon de competitie in de landelijke tweede divisie voortvarend. Hoeber en zijn kompanen wonnen liefst drie van de vier duels. Het kon niet meer stuk ‘en misschien’, voegt de aanvaller van Harambee 1 toe, ‘zijn we door de resultaten ook een beetje gaan zweven.’
De euforie van de fraaie competitiestart was van korte duur, want daarna werd er verloren. Te vaak. Met als dieptepunt een uitwedstrijd in Amsterdam waar de Drienerlose formatie finaal van de mat werd gespeeld. ‘Dat was een stevige tik’, blikt hij terug. ‘Normaal gaan we na een verre uitwedstrijd lekker stappen, maar nu ging niet iedereen mee. We kregen in die wedstrijd alle hoeken van het veld te zien en daarna stonden we allemaal weer met beide benen op de grond.’
Drienerlo staat nu troosteloos onderdaan, maar volgens de bijna twee meter lange aanvaller komt alles goed. ‘Ik zie ons echt niet degraderen’, zegt hij. ‘We zijn nu halverwege het seizoen en treffen ook tegenstanders waar we aan het begin van het seizoen van wonnen.’
Een andere oorzaak van het forse aantal nederlagen is volgens de UT-student te wijten aan de blessuregolf die de ploeg de afgelopen maanden trof. Hoeber werd zelf ook slachtoffer van fysiek ongemak. In een uitwedstrijd tegen Nijmegen kwam hij na een actie verkeerd terecht en scheurde zijn enkelbanden. ‘Dat was de eerste keer dat ik geblesseerd raakte. Ik ben ongeveer zes weken uit de running geweest.’ Aan dat leed is nu een einde gekomen. Hoeber traint weer voluit en is komend weekeinde ook inzetbaar in de uitwedstrijd tegen Wezep. Dat geldt niet voor de vaste libero van het eerste die al vanaf vorig seizoen uit de running is met een dubbele hernia. ‘We moeten weleens was noodgrepen toepassen om zijn gemis op te vullen, maar los van hem stroomt de ziekenboeg nu aardig leeg. Ik ben ervan overtuigd dat dit straks ook is terug te zien in de resultaten. We horen niet thuis op de laatste plaats.’ Volgens de aanvaller is volleybal niet per definitie een blessuregevoelige sport. ‘Dat valt wel mee. Als ik naar mijzelf kijk dan ben ik op deze enkelblessure na nooit geblesseerd geweest.’
Hoeber speelt volleybal vanaf zijn elfde. Toen in zijn woonplaats Drachten en nu al weer vijf jaar op Drienerlose bodem. Een vruchtbare bodem, zo blijkt. Want Hoeber begon in het vijfde en maakt elk jaar daarna de overstap naar een hoger team. Nu is de boomlange aanvaller niet meer weg te denken uit het eerste. Zijn specialiteit is blokken. ‘Het is prachtig als je tegenstander denkt een punt binnen te smashen om vervolgens toch nog geblokt te worden. Dat geeft een kick.’
De progressie van Hoeber zegt hij vooral te danken te hebben aan de trainingen. ‘Vroeger bij mijn club in Drachten trainden we één keer in de week, nu twee keer. Dat verschil merk je wel. Daar komt bij dat dit een bijzonder ambitieuze groep is. We zijn vorig jaar gepromoveerd van de regionale naar de landelijke competitie. Op dat niveau willen we blijven en daartoe zijn we ook in staat. Sterker: we hebben voor het begin van het seizoen afgesproken dat we in het linkerrijtje terecht willen komen en dat kan nog steeds.’
