Ingrid Szwajcer
Louis van Aarle groeide op in het Brabantse Sint Oedenrode in een kunstzinnig milieu. Oma schilderde, opa maakte meubels. ‘Dat heeft me wel beïnvloed. Na de middelbare school ging ik geschiedenis studeren, maar na drie maanden stopte ik alweer. Ik besloot naar de kunstacademie te gaan,’ vertelt Louis. In de jaren negentig volgde hij de opleiding aan de AKI in Enschede en koos uiteindelijk voor schilderen. ‘Het snelle, directe – je ziet meteen wat het oplevert – en het intuïtieve van schilderen sprak me aan. Ik bleek bovendien aanleg te hebben voor vorm en kleur.’
Geïnspireerd door het Twentse landschap werd de natuur het belangrijkste onderwerp van zijn werk. ‘Ik wilde iets doen met het gevoel dat wandelen in de natuur bij mij oproept,’ verklaart hij. ‘De natuur als omgeving om in te dwalen, onderweg te zijn en alleen te zijn. Met mijn schilderijen wil ik stemming en sfeer oproepen. Dingen laten zien die je niet kunt zeggen. De natuur gebruik ik daarbij als metafoor.’
In twee dagen richtte Louis de expositie in. ‘Dat hoort ook mijn vak. Je moet schilderijen selecteren, combineren en vervolgens hun volgorde bepalen. Bovendien moet je rekening houden met hoe het werk zich staande houdt in de expositieruimte. In de kleine ruimte hangen schilderijen met duidelijke aanwijzingen voor de toeschouwer. Het beeld is herkenbaar als een plek. Mijn recente werk in de grote ruimte is suggestiever en minder bepalend. In de nis ertussen is een compilatie te zien van schilderijen en tekeningen van de laatste zes jaar,’ vertelt Louis.
Behalve schilder is Louis docent (in deeltijd ) bij verschillende onderwijsinstellingen. Op de Universiteit Twente kom je hem tegen als docent van (naaktmodel-) teken- en schildercursussen die worden georganiseerd door Vrijhof Cultuurcentrum. Het contact met andere kunstliefhebbers is voor Louis erg belangrijk. Daarnaast werkt de schilder als postbode. Louis: ‘Het leven van een kunstschilder is nu eenmaal een onzeker bestaan. Het kan echter verhelderend werken om ook met andere dingen bezig te zijn, dan kan ik wat beter afstand nemen van mijn werk. Niet schilderen hoort ook bij het schilderen.’
De expositie ‘Spleen’ is tot en met 13 februari 2011 te zien in de grote en kleine expositieruimte van de Vrijhof. Meer info: http://www.cmanro.dds.nl/louis.htm
Louis van Aarle: ‘Het snelle, directe – je ziet meteen wat het oplevert – en het intuïtieve van schilderen sprak me aan.’ Foto: Ingrid Szwajcer
