In de bus
Prof. Petra: ‘Heb je ook een Fruitella?’
Prof. Hans: ‘Sorry, die heeft die collega van elektrotechniek allemaal opgegeten.’
Prof. Petra: ‘Wat gaan we eigenlijk doen in Den Haag?’
Prof. Hans: ‘Solidair zijn met onze studenten, weet je nog?’
Prof. Petra: ‘Oh ja. Maar het is zo gezellig in de bus. Ik zie collega’s van wie ik niet eens wist dat ik ze had. Leuke prof hoor, die van industrieel ontwerpen!’
Prof. Hans: ‘Doe mij maar die twee voorin de bus, die zijn net benoemd bij psychologie. Brains en good looks, toch een zeldzame combinatie!’
Prof. Petra: ‘Kom eens bij bedrijfskunde langs, daar stikt het er van!’
Prof. Hans: ‘En wie is dat? Die halverwege zit, links van het middenpad?’
Prof. Petra: ‘Michael, dé communicatiegoeroe. Besteedde de complete jaren zestig en zeventig aan studeren.’
Prof. Hans: ‘Heb jij eigenlijk lang gestudeerd, Petra?’
Prof. Petra: ‘Welnee. Alles bij elkaar een jaar of tien. Exclusief promotie hé?’
Prof. Hans: ‘Da’s vlot ja. Bij mij was het 15 jaar, inclusief promotie. Was toch heel normaal in onze jaren.’
Prof. Petra: ‘Maar my god, wat hebben we genoten, of niet Hans?’
Prof. Hans: ‘Ik zie je nog zo voor me, met je lange haar, swingend tijdens de vele flatfeesten.’
Prof Petra: ‘Nee, dan jij. Man, in welke commissie zat je niet?’
Prof. Hans: ‘Het bestuur van de paardrijvereniging en van Vleugellam heb ik laten vallen. Mijn agenda zat tjokvol!’
Prof Petra: ‘Toen studiereis nummer vijf in zicht kwam heb ik ook bedankt.’
Prof. Hans: ‘Hee Peet, zullen we eens net als toen…?’
Prof Petra: ‘Hihi Hans, durf jij echt…?
Prof. Hans: ‘Tuulk! Komt ie. Kom op jongens, met z’n allen: ‘Hé buschauffeur, we gaan je busje slopen! Hé, buschauffeur, we gaan je busje slopen…’
Tinteling
Het beloofde heel wat, ons kerstpakket van 2010. Mijn Tintelingen, prijkte op het boekje, keurig gestoken in een fancy metallic hoesje en versierd met de vrolijk gekleurde huisstijlfiguurtjes.
Wij denken bij tinteling meteen aan een bedwelmend zalig gevoel. Zo’n status van: Yes, dit is lekker! Gevolgd door een leger van kippenvelletjes, marcherend van je dikke, grote teen naar je laatste nekwerveltje. En weer terug. Zo’n extase ontstaat wanneer je iets moois ziet. Een knappe, jonge Adonis bijvoorbeeld. Of bij het zien van een mooi stukje kunst of fabelachtige architectuur. Een tinteling is pure beleving. Je erváárt de tintelsoldaatjes die je body and mind gek maken. Je beleeft het. In de Python-achtbaan van de Efteling. Tintels gieren door je lijf. Of na een frisse Nieuwjaarsduik. Brrr, een shot tintelingen verovert het lichaam. Niet kinderachtig. Nog stoerder: tijdens een vrije bungy jump val. Stuit je vast ook op een flinke dosis tintelingen.
Sinds deze week weten we ook de tintelgeheimen van de UT-medewerkers. Een tussenstandlijstje van de verzilvering van het kerstpakket kwam op de redactie voorbij. Inmiddels heeft 59 procent een presentje uitgezocht. Wat blijkt? Het hart van de gemiddelde UT-er gaat sneller kloppen van een HEMA-tegoedbon!
Voelt u het tintelen? Nou, wij niet. Toch hebben 520 mensen ‘em. In no time was de waardecheque uitverkocht. Tijdelijk niet beschikbaar, meldde de website.
UT-ers gaan dus tintelen van een no-nonsense bon. Geschikt voor sokken en onderbroeken, voor handdoeken en theedoeken, voor badlakens en bijpassende washandjes, voor ordners, pennen, schriften en enveloppen. Lekker praktisch en gewoontjes. Van avontuur geen sprake. En dat moet samen een bruisende campus en universiteit creëren. Succes met de profilering!
