Haar talent is niet onopgemerkt gebleven. Karin Truijen maakt komend seizoen deel uit van een splinternieuw nationaal team: Specialized-DPD team Women Cycling. Niet de eerste de beste formatie, want met namen als Marianne Vos en Vera Koedooder bevindt Truijen zich in een aansprekend gezelschap. Voorlopig moet ze nog wel genoegen nemen met een rol als knecht en houdt ze haar kopvrouw, Vera Koedooder, letterlijk en figuurlijk uit de wind.
Maar ze wil meer. Internationaal aan de bak, bijvoorbeeld. Dit jaar selecteert de bond een aantal renners voor buitenlandse wedstrijden en die wil ze fietsen. Truijen beschikt over goede papieren. Haar persoonlijke trainer, Herman Snoeijink, is ook trainer van de nieuwe ploeg. Snoeijink was ooit een van de meest succesvolle amateurwielrenners van Nederland.
Met Truijen gaat het nu ook snel. Koud drie jaar geleden won ze vanuit het niets de UT kampioenschappen. ‘Tot mijn eigen verbazing ging dat vrij eenvoudig’, zegt ze. ‘Ik wilde wel eens weten wat er zou gebeuren als ik echt zou gaan trainen.’ Daar kwam ze snel achter. Bij meerdere wedstrijden eindigde Truijen op het podium. Ook bij een criterium in Duitsland waar ze in een veld met tal van gerenommeerde renners in de stromende regen wegsprong uit het peloton en vooruit bleef. Die wedstrijd gaf haar veel zelfvertrouwen. ‘Ik heb het gevoel dat ik met slecht weer het best uit de voeten kan. Bovendien kan ik aardig stoempen.’
In 2009 ging het helemaal mis toen Truijen door een renster voor haar werd gesneden. Ze viel en kon niet meer overeind komen. Het herstel – ze had meerde breuken in haar onderlichaam – nam maanden in beslag, maar ze vocht zich knap terug. ‘Het duurde daarna nog wel even voor ik mijn angst weer de baas was’, zegt ze. ‘Ik wilde een herhaling voorkomen.’ Bij volgende valpartijen bleef de schade beperkt tot schaafwonden en blauwe plekken.
De angst van toen is dan ook echt weg. Truijen voelt zich bevrijd en richt zich op het nieuwe nationale team waarin ze wil presteren. Ze blijft daarnaast lid van Klein Verzet en reed afgelopen jaar voor Team Tubanters, waarvoor ze 35ste werd op het NK. ‘Misschien niet zo’n geweldig resultaat’, blikt ze terug, ‘maar ik kon na mijn blessure toch weer met de besten mee, dat was bemoedigend.’
In 2011 wil ze definitief doorbreken. Doel is zich in het nieuwe eliteteam te kwalificeren voor internationale wedstrijden. Verder wil ze zich samen met haar trainer richten op tijdrijden. Het is een van de kwaliteiten waarmee ze verder wil komen. Hoe ver? ‘Ik kijk niet te ver vooruit en probeer gewoon elke dag een beetje beter worden.’
Karin Truijen: ‘Ik wilde wel eens weten wat er zou gebeuren wanneer ik echt zou gaan trainen.’ (Foto: Gijs van Ouwerkerk)