‘Nadat ik afstudeerde in biomedische technologie, heb ik eerst een jaartje rondgekeken. Ik werkte onder andere aan de Universiteit Utrecht als medewerker onderzoek, en later kwam ik weer naar de UT bij de BIOS Lab-on-a-chip-group. Daaruit rolde mijn promotie voort. Ik doe onderzoek naar bot en probeer stoffen te vinden die lichaamseigen cellen aanmoedigen bot te vormen. En dat weer door middel van lab-on-a-chip. Promoveren is leuk, maar af en toe ook frustrerend. Ik ben nu halverwege en kreeg te maken met de bekende tweedejaars dip. Nu gaat het weer goed. Je werkt namelijk aan iets helemaal nieuws, en als je het dan niet goed doet, dan moet je dus naar jezelf kijken. Des te mooier is het ook weer als dingen wel lukken. Naast het promoveren ben ik ook actief in de Universiteitsraad voor Pro-UT. Daar behartig ik vooral de belangen voor de promovendi op de UT. Vanuit de promovendi-organisatie P-NUT was al langere tijd behoefte aan een betere informatiestroom naar en van de Uraad. Een issue dat momenteel erg speelt onder aio’s is internationalisering, dus daar zet ik me nu voor in. Boos maak ik me ook wel eens, maar dan vooral tijdens interne vergaderingen. Ik vind het namelijk belangrijk dat we een pro-actieve houding hebben. Als die instelling ontbreekt, dan trek ik aan de bel. We moeten toch samen door, er moet vooruitgang in zitten. Uiteindelijk hebben het college van bestuur en de Uraad ook hetzelfde doel. Ik heb dan ook niet het idee dat het CvB niet naar de raad luistert, al zou dat soms wel beter kunnen. Het komende jaar wordt zwaar voor de UT, er moet flink bezuinigd worden. Promovendi zullen in ieder geval niet hun baan verliezen, dat is allemaal al gefinancierd. Wel worden misschien vakgroepen opgeheven, en moeten aio’s naar een andere plek. En er zal bezuinigd worden op faciliteiten. De omstandigheden worden er dus niet beter op.’
