 |
Waar zit je ergens?
‘Onze studiereis zit er inmiddels op. Ik ben nu met ongeveer de helft van het reisgezelschap in Bukit Lawang in Noord-Sumatra.’
Wat hebben jullie allemaal gedaan?
‘We zijn met een groep van dertig WB-studenten 22 dagen rondgetrokken door Dubai en Indonesië. We bezochten het palmeiland en Albwardy, een bedrijf in de Jadaf-haven dat schepen bouwt en repareert. Ook brachten we een bezoek aan een grote aluminiumfabriek en aan het bedrijf McDermott, gespecialiseerd in het maken van offshore platforms voor de olie- en gasindustrie. In Indonesië waren we onder meer in Jakarta, YogyakartaMorgen gaan we drie dagen de jungle in. Voor maar vier euro per nacht slapen we in een prachtig huisje aan de rivier, met uitzicht op het oerwoud.’, Bandung en op Sumatra. Daar bezochten we een van de grootste staalfabrieken van Zuidoost-Azië, Krakatau Steel en het Institut Technologika Bandung. Sinds afgelopen zondag is het tijd voor ontspanning.
Waarom een studiereis naar Indonesië en Dubai?
‘We wilden gave werktuigbouwkunde zien en een totaal andere cultuur leren kennen.
Dubai heeft enorme hoogbouw en interessante landwinningprojecten. In Indonesië kregen we een cultuurschok. Het leven is er echt heel anders dan in Nederland.’
Wat valt je dan op?
‘Dat ik in een internetcafé op de grond moet zitten. En het eten in Indonesië was soms een crime. We misten af en toe een paar mensen vanwege diarree. In Dubai sprak de megalomanie van de bouwprojecten tot de verbeelding. Velen kennen de palmeilanden en de Burj Khalifa wel van plaatjes, maar als je er echt staat, is het effect overweldigend. Het is allemaal zo groot, zo nieuw, zo nep en vaak ook zo onnodig. Bovendien is alles gerealiseerd dankzij de inzet van onderbetaalde werkers uit onder meer India die onder slechte veiligheidsomstandigheden werken.’
Wat waren hoogtepunten?
‘Burj Khalifa, met 828 meter de hoogste toren ter wereld. We zijn op het view platform op ongeveer vierhonderd meter hoogte geweest en zagen toen alle andere wolkenkrabbers van boven. De excursie naar de plantage van Bridgestone op Sumatra vond ik ook interessant: 18 duizend hectare vol met rubberbomen en daarnaast een rubberproductiefaciliteit. Er werkt één Europeaan, drie Japanners en zesduizend Indonesiërs. We kregen een erg goede uitleg over hoe je zo’n plantage runt en hoe je iedereen aan het werk houdt.’
Wat heb je geleerd?
‘Veel. Zowel in technische als culturele zin. Naast de inhoudelijke uitleg van technische processen, was het interessant om te zien hoe men dacht over veiligheid. Dat varieerde per bedrijf. Bij Krakatau Steel zagen we iemand net op tijd wegrennen voordat er een emmer met gloeiendhete slak vanaf grote hoogte werd omgekeerd.’
