 |
| (Foto: Arjan Reef) |
`Zet er maar in dat ik het heel koud heb', lacht Anne als we hem bij het sportcentrum staande houden. Hij is op weg naar huis. `Ik dacht dat ik vanochtend college had en daarna een vergadering, maar ik had me verslapen. Het college bleek al om negen uur en de vergadering ging niet door. Ik ga nu maar weer op bed liggen, even mijn tijd inhalen. Misschien een serietje kijken.
We wonen met zijn vijftienen in de Villa. Er is net een huisgenoot weg, we zijn dus op zoek naar een nieuwe. Bij dezen. Het moet wel een leuke kamergenoot zijn. Bij voorkeur geen Duitser. Dat is toch minder leuk in de woonkamer: hun praattempo ligt lager en ze zijn niet gezellig. Daarom is het ook jammer dat ze de coöptatie af willen schaffen. Het zou balen zijn als er zomaar een Japanner ofzo in huis komt. Buitenlandse studenten gaan toch niet onderling praten, die sluiten zich alleen op in hun kamer.
Wij hebben een huis van tradities. Vorige week heb ik nog ontgroening gehad, met drie andere feuten. Moesten we met een kratje bier aan je enkel lopen. Het was zwaar, maar we hebben ons er doorheen geslagen. Het sterkt de band, het geeft een echt studentengevoel.'
