Het is niet niks als je baas na veertig jaar vertrekt. Nou hebben wij `m niet die volle veertig jaar meegemaakt, maar toch. UT-Nieuws is namelijk een klein kluppie, en dan zit je al snel heel wat uurtjes per week dicht op elkaars huid. Je raakt gewend aan maniertjes, gewoontes en routines. Straks moeten we dat allemaal missen van Hem. Nou zijn we niet zo snel uit het veld geslagen, dus proberen we ook aan dit vertrek een positieve draai te geven. Hoe? Door gewoon een rijtje te maken van wat we vooral niet gaan missen:
-
Uitgekauwde hompjes kauwgom, her en der verspreid op stukjes papier
-
Halve koude kopjes koffie, die hij nooit opruimt
-
Zijn `huishoudelijke mededelingen', waarna een stuk of dertig uitgeprinte mailtjes worden opgelezen
-
Het nuttigen van diverse boterhammen - vaak met pindakaas - tijdens vergaderingen
-
Het praten en eten tegelijk tijdens vergaderingen
-
Kruimels van zijn boterhammen op de vergadertafel, met hier en daar een spat pindakaas en speeksel
-
Het eeuwige geblieb van zijn I-Phone, ook tijdens vergaderingen
-
Zijn eeuwige drang om dingen `aan te scherpen' of `op te leuken'
-
Het gerommel met een pen in zijn oor als hij jeuk heeft
-
Het vervolgens roeren met die pen in een kopje koffie
-
Zijn gesluip op de redactievloer, als je net even lekker op Hyves bezig bent
-
De noodkreet `help, ik heb er al weer tachtig mailtjes bij'
-
De gesprekken met zichzelf, maar wel verstaanbaar voor de rest
Baas (2)
Natuurlijk gaan we onze hoofdredacteur vreselijk missen. Het is altijd maar afwachten wat je ervoor terugkrijgt (en in ons geval is dat waarschijnlijk niets). Weemoedig zijn we deze dagen en kijken dankbaar terug op al die fijne jaren dat we samen mochten werken met hem. Wat we het meest zullen missen?:
-
Zijn tomeloze inzet
-
Het eeuwige enthousiasme voor wat voor onderwerp dan ook. Alles kan!
-
Zijn drang naar journalistieke onafhankelijkheid
-
Het bevechten en behouden van die onafhankelijke positie als universiteitsblad
-
Zijn humor, gezelligheid en onvermoeibaarheid
-
Zijn neus voor nieuws
-
Zijn kennis over de UT, en zijn brede algemene kennis
-
De gezellige jaar- en functioneringsgesprekken
-
Het onderlinge gekeuvel over van alles en nog wat
-
Het af en toe heerlijk rebelse gedrag dat een goede journalist kenmerkt
-
Zijn mildheid, die met het jaar toeneemt
-
Alle redactieuitjes, kerstborrels, nieuwsjaarborrels en zomerborrels met hem
-
Zijn prachtige spontane speeches tijdens verjaardagen
-
Zijn inspirerende en motiverende manier van leidinggeven
-
Alle journalistieke kneepjes van het vak die hij ons bijbracht
-
Zijn liefde en werklust voor het mooiste vak dat er is
Shit. Straks gaan we hem echt nog missen! Gelukkig kunnen we altijd het stukje hiernaast teruglezen. Voor de zekerheid hangen we het op onze prikborden. Bertje bedankt!
