Een scriptieprijs van de Vrijdenkers. Wie zijn dat?
`Ik kende ze ook niet, maar ik werd erop gewezen door mijn begeleider. Het is een soort humanistisch liberaal denkende vereniging. Ze vonden mijn scriptie een voorbeeld van vrije studie.'
Waaruit blijk dat?
`Het conflict dat ik bespreek. Ik heb geprobeerd objectief te blijven. De scriptie gaat over embryoselectie. Daar is veel maatschappelijke discussie over en ik wilde dat debat analyseren zonder te hangen naar een bepaalde gedachte.'
Hoe heb je dat aangepakt?
`Het kader van het onderzoek is embryoselectie. Dragers van een bepaald gen dat tot ernstige ziekte kan leiden, kunnen besluiten tot embryoselectie. Dit is toegestaan voor een beperkt aantal ziektes zoals Duchenne, Huntington of taaislijmziekte. In 2008 pleitten de progressieve vrijzinnigen voor een verruiming van dit beleid. Men wilde een erfelijke vorm van ernstige borst- en eierstokkanker toevoegen aan het beleid.
`De kranten raakten gevuld met vele reacties. Uit alle hoeken. Die heb ik geanalyseerd. Het voordeel van zo'n maatschappelijke discussie is dat je meteen alle belangrijke actoren uit het speelveld bij elkaar hebt.'
Hoe analyseer je die reacties?
`Verschillende argumenten volgen op elkaar. Daar heb ik een dialoog van gemaakt. Je komt er achter welke argumenten overtuigend zijn en welke niet. Zo analyseer je de hoofdpunten uit de discussie.'
Wat heb je ervan opgestoken?
`Het is een kritische reflectie op ons redeneren, een betoog tegen de vanzelfsprekendheid van het gelijk. Bovendien kom je tot de kern van de discussie. Het hellend vlak: als we deze verruiming toelaten, wat is dan de volgende? En de status van het embryo: wanneer is er sprake van menselijk leven?'
Waarom koos je dit onderwerp?
`Het is pure liefde voor discussie. Het spel van argumenten, de dynamiek daarvan. Dat vind ik interessant.'
Wat doe je tegenwoordig?
`Ik woon en werk in Brussel. Ik werk voor een consumentenorganisatie en kijk naar de houding van consumenten ten aanzien van bepaalde producten.'
