 |
| Wie: Johan Engelen (27) Functie: Promovendus bij EWI vakgroep Transducers science and technology. Locatie: Carré, kamer 1337 |
`Het was even zoeken hè? Dat gebeurt wel meer. De mensen kunnen nog niet gemakkelijk de weg vinden. Ja, het gebouw is mooi. Mijn kamer is helaas wel erg gehorig. Soms ga ik naar huis om verder te werken, wat natuurlijk jammer is van zo'n nieuw gebouw.
Afgelopen vrijdag was ik bij de opening van het NanoLab. Ik vond het heel leuk om iets te vertellen over mijn onderzoek. Met studenten heb ik een muziekinstrument gebouwd van microafmetingen dat hoorbare tonen produceert. Dat hebben we tijdens de opening laten horen. Het was nog spannend. Pas vijftien minuten voor de start van het programma werkte alles. Het is een ander project dan mijn promotieonderzoek. Dat gaat over micromechanica. Ik doe onderzoek naar de naald die een oppervlak scant en zo data opslaat. Dat kan door bijvoorbeeld een gaatje in het oppervlak te prikken. Het leuke is dat het om iets heel kleins gaat. Ik probeer een nieuwe naald te ontwerpen die energiezuinig, schokbestendig en heel snel is. Nee, mijn product is nog niet klaar voor de markt. Die wordt momenteel gedomineerd door de flashgeheugenkaart. Die is goedkoop en je kunt er heel veel data op kwijt. Toch is deze geheugenkaart beperkt. Ooit bereikt-ie zijn allerkleinste vorm. Dan komt het opslaan van data via een scanner om de hoek kijken. Dus wie weet over tien jaar. Mijn proefschrift is af. In januari hoop ik te promoveren. Momenteel ben ik druk aan het solliciteren. Ik wil voorlopig even weg uit de academische wereld, maar ik wil wel onderzoek blijven doen. Een lastige combinatie. Het zou goed kunnen bij het onderzoeksinstituut van IBM in Zwitserland. Daar heb ik stage gelopen, en inmiddels een brief naartoe toegestuurd. Foto: Arjan Reef.
