Dertig bij dertig bij vierenhalve centimeter. Zo'n negenenhalve kilo zwaar en gemaakt van grijs beton. In de winter ijzig koud en op een zomerdag brandend heet. Rara wat is het? Juist, een stoeptegel. En dan een van de meest doorsnee soort. Zo'n kil vierkant exemplaar dat dagelijks lijdt onder duizenden voetstappen en honden die hun behoefte niet kunnen bewaren tot het naastgelegen schijtveldje. De enige kleur aan een stoeptegel is het groene randje van opkomend mos ernaast. Maar dat wordt door de plantsoenendienst dan weer vakkundig weggepeuterd.
Charmant? Nou, niet echt dachten wij. Toch wel, tekenden we op uit de mond van student bestuurskunde Arjan Baan. Hij wil voor het CDA de Enschedese gemeenteraad bestormen. Tja, en dan heb je het misschien heel af en toe over een spannend dossier als de luchthaven, maar het merendeel van je tijd gaat op aan debatten over hondenpoepbelasting, invalidenparkeerplaatsen, straatverlichting en de ligging van stoeptegels.
Maar: lantaarnpalen en stoeptegels staan dicht bij de mensen en dat heeft zo zijn charme, aldus Arjan. Geloof je het zelf? Ja, de charme van een lantaarnpaal, die kennen we wel. Een beetje student - kandidaatsraadslid of niet - heeft immers na een geslaagde stapavond wel eens een niets aan de verbeelding overlatende paringsdans uitgevoerd met een lantaarnpaal. En het wat ruigere type kan je precies vertellen met welke traptechniek je de lichten aan de Hengelosestraat tussen stad en campus een voor een uittrapt. Maar een stoeptegel? Nee. Die zijn enkel hard en koud als je om vijf uur 's nachts dronken de kroeg uitrolt. Allesbehalve charmant!
Bentelo
Vroeger hadden we een bloemetjesgordijn. En een paard in de gang. En ook hele grote bloemkolen. We zakten even door. Of de handjes gingen de lucht in. En het was weer tijd voor de polonaise. We droegen een boerenkiel, met een grote rode zakdoek. Pilsje erbij, gezellig. Dat was carnaval, tot recentelijk.
Nu is er de zachte G en de harde L. En wie het niet gelooft, je zuster wel. Of wat dacht u van deze: geef mij de sleutel van jouw voordeur, want jij, jij bent zo'n lekker ding. En dan doen ze ook nog de groeten uit Brabant, Kut (zo heet het liedje)! Grof? Deze is nog erger: stop je euro in mijn gleuf. Tsss. De traditionele cowboys en clowns maken plaats voor hitsige sneeuwwitjes en sexy piraatjes. Het kan niet kort, strak en bloot genoeg zijn. Nee, carnaval is niet meer wat het geweest is. Een heilig katholiek feest om de veertig dagen durende vastentijd tot Pasen in te luiden. Om zonden te vergeven. Nou, met die halfnaakte lichamen en vunzige liedjes hebben ze een heel jaar nodig.
Onder de UT'ers zijn ook enkele waaghalzen die zich dit weekend in het feestgedruis storten. We noemen geen namen, die melden zich vanaf maandag vanzelf ziek. Een heuse carnavalsprins hebben we ook: André de Brouwer, in het dagelijks leven medewerker bij het Facilitair Bedrijf. Als prins carnaval van Bentelo bezoekt hij deze dagen zieken, gehandicapten en scholen. Niks geen fratsen, gewoon puur carnaval. Wie daar van mee wil genieten, moet dus hup snel naar Bentelo. Voordat de hitsige sneeuwwitjes en de mannen met een harde L. ook hier de polonaise overnemen.
