 |
| Peter van der Hoogt en student advanced technology Matthijs Oomen die voor zijn bacheloropdracht werkt aan de bobsleesimulator. (Foto: Arjan Reef) |
`De bedoeling van het project TopBob is om de grote achterstand op de traditionele bobsleelanden in te halen', vertelt universitair hoofddocent Peter van der Hoogt van de vakgroep Technische Mechanica. Een consortium met daarin de drie technische universiteiten, DSM, Modesi en Eurotech/Viking Engineering, werkte de afgelopen jaren achter de schermen aan een nieuwe tweemansbob voor de Olympische Spelen van 2014 in het Russische Sotsji. De bob was echter zo snel klaar dat hij ook in Vancouver al ingezet kan worden. Vrijdag werd de slee in Venlo gepresenteerd.
De bobslee, die in wereldbekerwedstrijden deze winter al succesvol bleek, werd gebouwd door DSM en Eurotech. De UT denkt mee in TopBob, maar de UT-rol is nu nog klein, benadrukt Van der Hoogt. Verschillende masterstudenten brachten eerst de mechanische eigenschappen van een bobslee in kaart. Vervolgens bepaalden ze 's zomers, als de bobsleebanen dus ijsvrij zijn, met GPS-apparatuur de afmetingen van diverse banen. `Zo kunnen we de geometrie van een willekeurige baan in ons simulatiemodel invoeren', legt van der Hoogt uit.
Nu nog bestaat de simulator uit een oude bob en een computerscherm. Piloten hebben er nog niet in kunnen oefenen. Van der Hoogt hoopt het apparaat, in samenwerking met een simulatorbouwer, uit te breiden naar een slee op een bewegend platform met een groot videoscherm.
Van der Hoogt: `We hebben inmiddels een haptic device voor de stuuractie ingebouwd, zodat je ook echt voelt hoe de ijzers op het ijs reageren als je probeert te sturen tijdens de afdaling. De sensatie moet zo realistisch mogelijk zijn. We willen alle bewegingen van de slee natuurgetrouw naspelen.' Daarnaast moet het apparaat veranderingen in omgevingsomstandigheden, zoals de invloed van de ijskwaliteit, kunnen simuleren.
Bobpiloten moeten in de aanloop naar de Olympische Spelen van 2014 kunnen trainen in deze nieuwe bobsleesimulator. Een en ander hangt af van de bereidwilligheid van een simulatorbouwer om mee te werken, van geld en van voldoende afstudeerders. Van der Hoogt: `Er is weinig budget en het is geen kernproject in onze vakgroep. Maar voor masterstudenten is het een ideaal onderwerp om op af te studeren. Het is een perfecte mix van onderwijs en onderzoek.'
Aan een voorspelling voor Vancouver waagt Van der Hoogt zich niet. `Ik heb me in het bobben verdiept, maar verdiepen is iets anders dan voorspellen. Ik kijk wel uit. Er hoeft maar iets verkeerd te gaan en je verliest tienden van seconden en dus een ereplaats. Ik hoop natuurlijk op een mooi resultaat, waaruit blijkt dat we ons met de top kunnen meten.'
